Στροφή στα χρησιμοποιημένα τηγανέλαια: Ο αγώνας της Ιαπωνίας για τα «πράσινα» αεροπορικά καύσιμα

Το Τόκιο θέτει ως στόχο το 10% των καυσίμων των αερομεταφορέων να προέρχεται από βιώσιμες πηγές έως το 2030, αντιμετωπίζοντας όμως σοβαρές ελλείψεις σε πρώτες ύλες και υποδομές.

Η Ιαπωνία εντείνει σημαντικά τις προσπάθειες για τη συλλογή χρησιμοποιημένου μαγειρικού ελαίου (UCO), με απώτερο σκοπό την παραγωγή βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων (SAF). Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής της χώρας, η οποία έχει θέσει έναν φιλόδοξο στόχο: να προμηθεύεται το 10% των καυσίμων των αεροπορικών εταιρειών από βιώσιμες πηγές έως το έτος 2030.

Ωστόσο, η απόσταση ανάμεσα στον στόχο και την τρέχουσα πραγματικότητα παραμένει χαοτική. Σύμφωνα με επίσημες κυβερνητικές εκτιμήσεις, η Ιαπωνία θα χρειαστεί περίπου 1,7 εκατομμύρια χιλιόλιτρα βιώσιμης πρώτης ύλης για να τα καταφέρει. Αντιθέτως, η τρέχουσα εγχώρια παραγωγή SAF αγγίζει μόλις τα 30.000 χιλιόλιτρα, μέγεθος που αντιστοιχεί στο πενιχρό 0,3% της συνολικής κατανάλωσης καυσίμου αεριωθούμενων στη χώρα.

Οι δύο μεγαλύτεροι αερομεταφορείς της χώρας, η ANA και η Japan Airlines, παραδέχονται ότι η κατάσταση εξελίσσεται σε πολύ μεγαλύτερη πρόκληση από ό,τι αναμενόταν. Σύμφωνα με τις εταιρείες, οι βασικοί σκόπελοι εντοπίζονται στην περιορισμένη διαθεσιμότητα πρώτων υλών αλλά και στις ανεπαρκείς υποδομές που απαιτούνται για την κλιμάκωση της παραγωγής SAF σε βιομηχανικό επίπεδο.

Το πρόβλημα της Ιαπωνίας δεν είναι βέβαια μοναδικό, καθώς αντικατοπτρίζει έναν παγκόσμιο αγώνα δρόμου για την εξασφάλιση πρώτων υλών SAF. Σε διεθνές επίπεδο, τα σχετικά έργα παρουσιάζουν σοβαρές καθυστερήσεις, ενώ πολλές από τις πρωτοβουλίες που έχουν ανακοινωθεί κατά καιρούς δεν έχουν καταφέρει ακόμη να φτάσουν σε στάδιο εμπορικής παραγωγής, εξαιτίας των υψηλών κοστών και των ελλείψεων σε πόρους.

Προκειμένου να ανατρέψει τα δεδομένα, το Τόκιο επιταχύνει τα συστήματα συλλογής UCO, επεκτείνοντας τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η προσπάθεια αυτή «αγγίζει» πλέον εκατομμύρια νοικοκυριά, με τις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ να τοποθετούν περισσότερα σημεία απόρριψης λαδιού, ενώ παράλληλα οργανώνεται η συλλογή χρησιμοποιημένων ελαίων από εταιρικές καφετέριες και χώρους εστίασης.

Από την πλευρά τους, ενεργειακοί και βιομηχανικοί κολοσσοί όπως η Eneos και η JGC εξετάζουν ζεστά την επέκταση των μονάδων παραγωγής SAF. Επισημαίνουν, ωστόσο, ότι για να επενδύσουν στην απαραίτητη κλιμάκωση της παραγωγής, είναι κρίσιμο να διασφαλιστεί μια σταθερή προσφορά πρώτων υλών και να υπάρξουν σαφή σήματα ζήτησης από την αγορά.