Μια σύντομη παρατήρηση για την τέχνη του διακριτικού φλερτ
Πίσω από τις ήρεμες κινήσεις ενός ενυδρείου, τα χρυσόψαρα επικοινωνούν, αντιλαμβάνονται και φλερτάρουν με τρόπους που δύσκολα υποψιάζεται το ανθρώπινο βλέμμα.
Όποιος έχει σταθεί έστω και για λίγα λεπτά μπροστά σε ένα ενυδρείο γνωρίζει την αίσθηση. Τα χρυσόψαρα κινούνται αδιάκοπα, σαν να ακολουθούν μια αόρατη χορογραφία. Δεν συγκρούονται, δεν χάνονται το ένα από το άλλο και συχνά μοιάζουν να γνωρίζουν πού θα βρεθεί το επόμενο σώμα στο νερό πριν καν φανεί. Αυτή η φαινομενικά απλή εικόνα κρύβει μια λεπτή, σχεδόν αθόρυβη μορφή επικοινωνίας.
Το κλειδί βρίσκεται στην πλευρική γραμμή, ένα ευαίσθητο αισθητηριακό σύστημα που διατρέχει το σώμα τους. Μέσω αυτής, τα χρυσόψαρα «διαβάζουν» το νερό, αντιλαμβάνονται κυμάνσεις, ρεύματα και ανεπαίσθητες μεταβολές που προκαλούνται από την κίνηση άλλων ψαριών. Δεν χρειάζεται να κοιτάζουν. Το νερό τους μιλά.
Αυτή η ικανότητα δεν είναι απλώς χρήσιμη, αλλά καθοριστική. Τους επιτρέπει να κινούνται με ακρίβεια στον ίδιο χώρο, να αποφεύγουν συγκρούσεις και να αντιδρούν άμεσα όταν κάτι μεγαλύτερο διαταράσσει το περιβάλλον. Όταν οι κυματισμοί γίνονται απότομα πιο έντονοι, το μήνυμα είναι σαφές και το χρυσόψαρο απομακρύνεται χωρίς δεύτερη σκέψη.
Υπάρχει όμως και μια πιο ανάλαφρη πλευρά αυτής της αίσθησης. Σε στιγμές κοινωνικής επαφής, τα χρυσόψαρα δημιουργούν ήπιους, ρυθμικούς κυματισμούς, μικρά σήματα που δεν προειδοποιούν, αλλά προσκαλούν. Είναι ένας τρόπος προσέγγισης, ένα είδος φλερτ που δεν βασίζεται σε βλέμματα ή ήχους, αλλά σε διακριτικές κινήσεις μέσα στο νερό. Μια επικοινωνία χαμηλών τόνων, σχεδόν παιχνιδιάρικη.
Όσο περισσότερο τα παρατηρεί κανείς, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται ότι το ενυδρείο δεν είναι ένας σιωπηλός κόσμος. Είναι ένα πεδίο συνεχούς αλληλεπίδρασης, όπου κάθε κίνηση αφήνει ίχνος και κάθε ίχνος μπορεί να γίνει μήνυμα. Τα χρυσόψαρα δεν κινούνται απλώς. Συνομιλούν, αντιδρούν και, κάποιες φορές, φλερτάρουν με τρόπους που περνούν απαρατήρητοι, εκτός αν κάποιος σταθεί και κοιτάξει λίγο πιο προσεκτικά.