Αυτονομία στην παραγωγή και χαμηλότερες τιμές εν μέσω διεθνών αναταράξεων
Η Κίνα καταφέρνει να περιορίσει τις αναταράξεις στην αγορά λιπασμάτων, βασιζόμενη σε ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο που στηρίζεται στον άνθρακα, σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες που χρησιμοποιούν φυσικό αέριο για την παραγωγή ουρίας.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι αγρότες χρησιμοποιούν ετησίως περίπου 200 εκατομμύρια τόνους βασικών θρεπτικών στοιχείων – άζωτο, φώσφορο και κάλιο – με το άζωτο να αντιστοιχεί στο 58% της συνολικής παραγωγής ανόργανων λιπασμάτων. Η ουρία αποτελεί βασικό αζωτούχο λίπασμα, απαραίτητο για την ανάπτυξη των φυτών.
Η Κίνα έχει επιτύχει υψηλό βαθμό αυτάρκειας στην παραγωγή ουρίας, με περίπου το 78% να προέρχεται από άνθρακα και όχι από φυσικό αέριο. Το γεγονός αυτό τη διαφοροποιεί από μεγάλους εξαγωγείς όπως το Κατάρ, η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία, που βασίζονται κυρίως στο αέριο.
Κατά την κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή στις αρχές του 2026, οι διαταραχές στη ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών του Ορμούζ οδήγησαν σε αύξηση περίπου 70% στις διεθνείς τιμές της ουρίας. Αντίθετα, η Κίνα διατήρησε επαρκή αποθέματα και συγκράτησε τις εγχώριες τιμές σε επίπεδα περίπου στο ένα τρίτο των διεθνών.
Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται στα άφθονα εγχώρια αποθέματα άνθρακα, στις μακροχρόνιες επενδύσεις στην τεχνολογία «άνθρακας προς χημικά» και σε πολιτικές που δίνουν προτεραιότητα στην αυτάρκεια λιπασμάτων και την επισιτιστική ασφάλεια.
Παράλληλα, το Πεκίνο έχει περιορίσει τις εξαγωγές λιπασμάτων, προκειμένου να προστατεύσει την εγχώρια αγορά, συμβάλλοντας ωστόσο στην περαιτέρω πίεση της ήδη περιορισμένης παγκόσμιας προσφοράς.