Η ισπανική ένωση ζητά να προστατευθεί η αξία του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου από παραδοσιακούς ελαιώνες
Σε κοινό μέτωπο για την υπεράσπιση της αξίας του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου καλεί η OliveA Tradición y Progreso, βάζοντας στο επίκεντρο τον παραδοσιακό ελαιώνα και την ανάγκη να μην υποχωρήσει η τιμή παραγωγού κάτω από τα 5 ευρώ το κιλό.
Η ισπανική ένωση απευθύνεται σε συνεταιρισμούς, ελαιοτριβεία, ομάδες εμπορίας και αγρότες, ζητώντας συντονισμένη στάση απέναντι στις πιέσεις της αγοράς. Για την OliveA, το όριο των 5 ευρώ δεν είναι απλώς μια επιθυμητή τιμή, αλλά το κατώφλι κάτω από το οποίο η παραγωγή παύει να είναι βιώσιμη για μεγάλο μέρος των παραδοσιακών ελαιώνων.
Το μήνυμα έρχεται σε μια συγκυρία όπου η αγορά ελαιολάδου εμφανίζει έντονη κινητικότητα. Τα αποθέματα παραμένουν περιορισμένα, ο ρυθμός εμπορίας είναι υψηλός και η επόμενη καμπάνια συνοδεύεται από αρκετή αβεβαιότητα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ένωση θεωρεί αντιφατικό να συνεχίζεται η πίεση για χαμηλότερες τιμές παραγωγού, ενώ η ζήτηση εξακολουθεί να απορροφά σημαντικές ποσότητες.
Σύμφωνα με την OliveA, η πώληση κάτω από τα 5 ευρώ το κιλό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αποδυνάμωση του παραδοσιακού ελαιώνα. Πρόκειται για ένα μοντέλο που στηρίζει την απασχόληση, κρατά ζωντανές αγροτικές περιοχές, συμβάλλει στην τοπική οικονομία και συνδέεται με την περιβαλλοντική ισορροπία σε πολλές ζώνες της Ανδαλουσίας και της υπόλοιπης Ισπανίας.
Ο πρόεδρος της ένωσης, José Gilabert, στέλνει σαφές μήνυμα προς τον κλάδο: το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως προϊόν τιμής. Όπως τονίζει, η αγορά πρέπει να περάσει από τον ανταγωνισμό που «καίει» αξία σε μια στρατηγική που αναδεικνύει την ποιότητα, την προέλευση και τη σημασία του παραδοσιακού ελαιώνα.
Τα δεδομένα της φετινής περιόδου φαίνεται να ενισχύουν αυτή τη θέση. Στους πρώτους επτά μήνες της καμπάνιας, στην Ισπανία έχουν ήδη εμπορευθεί 880.000 τόνοι ελαιολάδου, ποσότητα που αντιστοιχεί σχεδόν στο 70% της συνολικής παραγωγής, η οποία έκλεισε στους 1.294.590 τόνους.
Στο τέλος Απριλίου, τα συνολικά αποθέματα έφταναν τους 863.338 τόνους. Από αυτά, 600.269 τόνοι βρίσκονταν σε συνεταιρισμούς και ελαιοτριβεία, 254.325 τόνοι σε επιχειρήσεις τυποποίησης και 8.744 τόνοι στο Patrimonio Comunal Olivarero.
Ωστόσο, η OliveA επισημαίνει ότι οι αριθμοί των αποθεμάτων δεν αποτυπώνουν πλήρως την ποσότητα που μπορεί πράγματι να βγει στην αγορά. Όπως αναφέρει, σημαντικό μέρος του ελαιολάδου που βρίσκεται στους τυποποιητές προορίζεται για αυτοκατανάλωση συνεταιρισμών και για την κάλυψη αναγκών των μελών τους, περιορίζοντας έτσι την πραγματικά διαθέσιμη ποσότητα.
Ενδεικτική της δυναμικής της ζήτησης ήταν και η κίνηση του Απριλίου. Παρά τις ιδιαιτερότητες του μήνα, με τη Μεγάλη Εβδομάδα, τη Feria de Abril και αρκετές μη εργάσιμες ημέρες σε εμπορικά κέντρα, διατέθηκαν 125.000 τόνοι ελαιολάδου, μαζί με τις εισαγωγές.
Την ίδια ώρα, η συζήτηση για την επόμενη καμπάνια παραμένει ανοιχτή. Οι πρώτες παρατηρήσεις στα χωράφια δείχνουν γονιμότητα ανθοφορίας μειωμένη κατά 37% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά. Η μείωση αποδίδεται κυρίως στο υψηλό φορτίο ανθοφορίας και σε μετεωρολογικά επεισόδια που ενδέχεται να επηρέασαν την επικονίαση.
Στο πεδίο του κόστους, η εικόνα είναι ακόμη πιο πιεστική. Η OliveA προειδοποιεί ότι οι δαπάνες παραγωγής συνεχίζουν να ανεβαίνουν, ιδιαίτερα για τους παραδοσιακούς ελαιώνες. Στους υπερεντατικούς το κόστος έχει ήδη ξεπεράσει τα 3 ευρώ το κιλό, ενώ στο παραδοσιακό μοντέλο κινείται πολύ πάνω από τα 5 ευρώ, χωρίς μάλιστα να υπολογίζεται εύλογο επιχειρηματικό κέρδος.
Για τον λόγο αυτό, η ένωση ζητά να σταματήσουν οι εκτιμήσεις που καλλιεργούν προσδοκίες για μεγάλες μελλοντικές σοδειές, όταν αυτές δεν στηρίζονται σε ασφαλή δεδομένα. Κατά την OliveA, τέτοια μηνύματα λειτουργούν τελικά υπέρ της πίεσης στις τιμές παραγωγού.
Η πρόταση της ένωσης είναι σαφής: ο κλάδος πρέπει να επενδύσει στην αξία και στη διαφοροποίηση του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου από παραδοσιακούς ελαιώνες. Η ποιότητα, η μεσογειακή διατροφή, η περιβαλλοντική βιωσιμότητα και η συνοχή των αγροτικών περιοχών πρέπει να γίνουν βασικά στοιχεία της εμπορικής στρατηγικής.
Ο José Gilabert υπογραμμίζει ότι η αγορά έχει δείξει πως μπορεί να απορροφήσει τη διαθέσιμη παραγωγή. Το ερώτημα, όπως θέτει η OliveA, είναι αν ο κλάδος θα συνεχίσει να πουλά κάτω από το κόστος ή αν θα υπερασπιστεί ένα προϊόν που στηρίζει χιλιάδες οικογένειες και κρατά ζωντανό τον παραδοσιακό ελαιώνα.