Η είσοδος της Cooke στην Avramar ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο για την ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια, με επίκεντρο τις επενδύσεις, την τεχνολογία και την ενίσχυση της εξαγωγικής δυναμικής της χώρας
Cooke, η νέα εποχή της Avramar και το μεγάλο στοίχημα της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας
Του Γιάννη Παπαδόπουλου
Η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια περνά σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές της σύγχρονης ιστορίας της. Η επικείμενη ολοκλήρωση της εξαγοράς της Avramar Greece από την καναδική Cooke δεν αποτελεί απλώς μια μεγάλη επιχειρηματική συμφωνία. Αποτελεί αλλαγή εποχής για έναν κλάδο που παράγει, εξάγει και στηρίζει ολόκληρες παράκτιες οικονομίες, αλλά ταυτόχρονα δοκιμάστηκε τα τελευταία χρόνια από χρηματοοικονομική πίεση, αβεβαιότητα και θεσμικές καθυστερήσεις.
Ο αντιπρόεδρος Δημοσίων Σχέσεων της Cooke, Joel Richardson, μιλώντας στο 4ο Κλαδικό Συνέδριο Ιχθυοκαλλιέργειας στην Αθήνα, ανέφερε ότι η συμφωνία για την Avramar Greece αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες. Η τοποθέτησή του επιβεβαιώνει ότι ο καναδικός όμιλος βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν από την είσοδό του στον ισχυρότερο παίκτη της ελληνικής μεσογειακής ιχθυοκαλλιέργειας, κλείνοντας ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά σήριαλ των τελευταίων ετών.
Η συμφωνία έρχεται σε συνέχεια της προκαταρκτικής συμφωνίας του Μαρτίου, με την οποία η Cooke κινήθηκε για την απόκτηση των δανειακών υποχρεώσεων της Avramar Greece, με τίμημα που τοποθετείται κοντά στα 200 εκατ. ευρώ. Πίσω από τον αριθμό αυτό βρίσκεται μια βαθύτερη αναδιάταξη. Η Avramar, ένας όμιλος με βαρύ αποτύπωμα στην παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού, περνά από τη φάση της χρηματοοικονομικής αβεβαιότητας σε μια νέα περίοδο, όπου το ζητούμενο δεν είναι μόνο η σταθεροποίηση, αλλά η επανεκκίνηση.
Για την Ελλάδα, η είσοδος της Cooke έχει ευρύτερη σημασία. Η ιχθυοκαλλιέργεια δεν είναι ένας περιφερειακός κλάδος περιορισμένης εμβέλειας. Είναι ένας από τους πιο εξωστρεφείς τομείς της ελληνικής αγροδιατροφής, με παρουσία στις διεθνείς αγορές, με θέσεις εργασίας σε νησιωτικές και παράκτιες περιοχές και με δυνατότητα να ενισχύσει την εικόνα της χώρας ως παραγωγού ποιοτικών τροφίμων. Η αλλαγή ιδιοκτησίας στην Avramar, επομένως, αγγίζει όχι μόνο τις επιχειρήσεις του κλάδου, αλλά και τη συνολική στρατηγική της Ελλάδας στην παραγωγή ψαριών υψηλής αξίας.
Ο Richardson περιέγραψε την πρόθεση της Cooke να επενδύσει ουσιαστικά στην Ελλάδα, δίνοντας έμφαση σε νέες τεχνολογίες, υποδομές, εξοπλισμό, συστήματα τροφοδοσίας και ανάπτυξη των εξαγωγών. Η καναδική εταιρεία, με ισχυρή διεθνή εμπειρία και δεκάδες εξαγορές στο ενεργητικό της, δείχνει ότι αντιμετωπίζει την Avramar όχι ως προβληματικό περιουσιακό στοιχείο που χρειάζεται απλώς διαχείριση, αλλά ως βάση για μεγαλύτερη ανάπτυξη στη Μεσόγειο.
Το κρίσιμο σημείο βρίσκεται τώρα στην επόμενη ημέρα. Η Cooke φέρνει κεφάλαια, τεχνογνωσία και οικονομίες κλίμακας. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να στηρίξει έναν παραγωγικό κλάδο με σαφείς κανόνες, ταχύτερες διαδικασίες και σταθερό επενδυτικό περιβάλλον. Η αναφορά του Richardson στην ανάγκη για «σιγουριά και προβλεψιμότητα» δεν ήταν τυχαία. Χωρίς θεσμική σταθερότητα, ακόμη και οι μεγάλες επενδύσεις δυσκολεύονται να μετατραπούν σε πραγματική παραγωγική δυναμική.
Η υπόθεση Avramar δείχνει και κάτι ακόμη. Ο παγκόσμιος κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας κινείται προς μεγαλύτερα σχήματα, ισχυρότερες εταιρικές δομές και πιο απαιτητικές τεχνολογικές λύσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική παραγωγή καλείται να διατηρήσει την ποιότητά της, να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της και να προστατεύσει τη θέση της στις αγορές όπου η τσιπούρα και το λαβράκι αποτελούν προϊόντα με ισχυρή εμπορική ταυτότητα.
Η Cooke δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο και άλλων εξαγορών στην Ελλάδα, αφήνοντας ανοιχτό το σενάριο περαιτέρω συγκέντρωσης στον κλάδο. Αυτό σημαίνει ότι η συμφωνία με την Avramar μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία για μια ευρύτερη αναδιάρθρωση της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας. Το μέγεθος, η τεχνολογία, η πρόσβαση στις διεθνείς αγορές και η θεσμική αξιοπιστία θα κρίνουν πλέον ποιοι θα πρωταγωνιστήσουν στην επόμενη δεκαετία.
Για την Avramar, η εξαγορά από την Cooke βάζει τέλος σε μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας. Για την ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο με μεγάλες προσδοκίες, αλλά και υψηλές απαιτήσεις. Το στοίχημα είναι αν η Ελλάδα θα αξιοποιήσει αυτή την εξέλιξη όχι μόνο ως διάσωση ενός μεγάλου ομίλου, αλλά ως ευκαιρία για να μετατρέψει την ιχθυοκαλλιέργεια σε σύγχρονο, εξαγωγικό και στρατηγικό πυλώνα της αγροδιατροφικής της οικονομίας.