Πώς οι απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας και οι αποκλίσεις στους κανονισμούς καταλοίπων επανακαθορίζουν το διεθνές εμπόριο ζωικών πρωτεϊνών.
Ο έλεγχος που πραγματοποίησε η Ευρωπαϊκή Ένωση στους τομείς των πουλερικών και του μελιού σε βασικές περιοχές της Βραζιλίας (Παρανά, Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ και Σάο Πάολο) έθεσε στο επίκεντρο τη διαχείριση των αντιμικροβιακών φαρμάκων. Το βασικό ζήτημα που τέθηκε από το ευρωπαϊκό μπλοκ δεν αφορά τη χρήση απαγορευμένων ουσιών, αλλά την ανάγκη των επίσημων κτηνιατρικών αρχών να αποδείξουν έμπρακτα τον τρόπο με τον οποίο ελέγχονται οι ιατρικές συνταγές απευθείας στις φάρμες. Μετά τις απαραίτητες διευκρινίσεις, η χώρα αναμένει την επαναφορά της στην προκαταρκτική λίστα εξαγωγών της ΕΕ.
Ένα από τα κύρια εμπόδια που αντιμετωπίζει ο κλάδος είναι η έλλειψη διεθνούς ομοιομορφίας στην ταξινόμηση και στα όρια. Ενώ ουσίες όπως τα ιονοφόρα θεωρούνται κοκκιδιοστατικά πρόσθετα στη Βραζιλία, την ΕΕ και την Ιαπωνία, άλλες χώρες (όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Κίνα) τα κατατάσσουν στα αντιβιοτικά. Παράλληλα, υπάρχουν έντονες διαφορές στα Μέγιστα Όρια Καταλοίπων (MRL): χώρες όπως η ΕΕ, η Κίνα και η Ευρασιατική Ένωση εφαρμόζουν πολύ αυστηρότερα κριτήρια σε σχέση με τα γενικά πρότυπα του Codex Alimentarius, απαιτώντας συμμόρφωση με τα όρια ανίχνευσης των αναλυτικών μεθόδων.
Αυτές οι διεθνείς ασυμφωνίες επιβάλλουν άμεσες αλλαγές στις πρακτικές των σφαγείων και των αγροβιομηχανιών. Ο χρόνος αναμονής (περίοδος απόσυρσης) που αναγράφεται στις οδηγίες ενός σκευάσματος στη Βραζιλία συχνά δεν επαρκεί για χώρες με χαμηλότερα όρια καταλοίπων, αναγκάζοντας τις μονάδες να προσαρμόζουν τα χρονοδιαγράμματά τους ανάλογα με την αγορά-προορισμό. Επιπλέον, αγορές όπως η Ιαπωνία και η Κίνα δημοσιοποιούν ονομαστικά τις εταιρείες και τις χώρες προέλευσης σε περιπτώσεις παραβάσεων, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμπορικής και φημικής ζημιάς.
Για τη διασφάλιση της διεθνούς παρουσίας, καθίσταται πλέον αναγκαία η εθνική ψηφιοποίηση και συστηματοποίηση των υγειονομικών αρχείων και των δελτίων παρτίδας. Παράλληλα, τα προγράμματα βιοασφάλειας και εντερικής υγείας αναδεικνύονται σε στρατηγικά εργαλεία, καθώς μειώνουν την ανάγκη για θεραπευτικές παρεμβάσεις. Η πρόσβαση στις παγκόσμιες αγορές δεν εξαρτάται πλέον μόνο από το ποια φάρμακα επιτρέπονται, αλλά από τη συνολική ικανότητα συνταγογράφησης, καταγραφής, παρακολούθησης και αδιαμφισβήτητης απόδειξης συμμόρφωσης.