Μειώθηκαν οι αποδόσεις των ελαιώνων – Οι εισαγωγές ξεπέρασαν κατά 1,5 φορά την εγχώρια παραγωγή το 2025
Σημαντική υποχώρηση παρουσιάζει η παραγωγή ελαιολάδου στην Ιταλία την τελευταία εικοσαετία, καθώς τα στοιχεία της Istat για την περίοδο 2006-2025 δείχνουν μεγάλη μείωση της παραγωγής, παρά τη μικρή μεταβολή της συνολικής έκτασης των ελαιώνων.
Το 2006 η ιταλική παραγωγή ελαιολάδου έφτανε τα 603,3 εκατ. λίτρα, ενώ το 2025 περιορίστηκε στα 378,6 εκατ. λίτρα, σημειώνοντας πτώση 37,6%.
Η μείωση αυτή δεν συνδέεται με αντίστοιχη υποχώρηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων, καθώς η έκταση των ελαιώνων μειώθηκε μόλις κατά 1,4% μέσα στο ίδιο διάστημα.
Παράλληλα, η συνολική παραγωγή ελιών μειώθηκε κατά 27,2%, γεγονός που δείχνει ότι το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στις αποδόσεις των καλλιεργειών.
Πτώση στις αποδόσεις
Καθοριστικός παράγοντας για τη μείωση της παραγωγής είναι η υποχώρηση της παραγωγικότητας των ελαιώνων. Η μέση απόδοση το 2006 ανερχόταν σε 30,7 εκατόκιλα ελιών ανά εκτάριο, ενώ το 2025 μειώθηκε στα 22,7 εκατόκιλα, καταγράφοντας πτώση 26,1%.
Σύμφωνα με την ανάλυση των στοιχείων, στις αιτίες της μείωσης περιλαμβάνονται οι υψηλότερες θερμοκρασίες, η αυξημένη πίεση από φυτοπαθολογικές ασθένειες, αλλά και η σταδιακή εγκατάλειψη ελαιώνων, κυρίως σε περιοχές με χαμηλότερη παραγωγικότητα.
Δεν υπάρχουν επίσημα δεδομένα για την ακριβή έκταση της εγκατάλειψης, ωστόσο εκτιμήσεις φορέων του κλάδου κάνουν λόγο για περίπου 300.000 εκτάρια, δηλαδή σχεδόν το ένα τρίτο των σημερινών ελαιώνων της Ιταλίας, οι οποίοι συνολικά υπολογίζονται περίπου στο 1 εκατ. εκτάρια.
Εξαρτάται περισσότερο από τις εισαγωγές
Η μείωση της εγχώριας παραγωγής έχει αλλάξει σημαντικά και το εμπορικό ισοζύγιο του ιταλικού ελαιολάδου.
Το 2025 η Ιταλία παρήγαγε περίπου 379 εκατ. λίτρα ελαιολάδου. Από αυτή την ποσότητα, μόλις 81 εκατ. λίτρα ή 21,4% διατέθηκαν στην εγχώρια αγορά, ενώ 298 εκατ. λίτρα ή 78,6% κατευθύνθηκαν στις εξαγωγές.
Την ίδια χρονιά, οι εισαγωγές ελαιολάδου ανήλθαν σε 565 εκατ. λίτρα, ποσότητα περίπου 1,5 φορά μεγαλύτερη από το σύνολο της ιταλικής παραγωγής.
Οι εισαγωγές ήταν επίσης περίπου επτά φορές υψηλότερες από την ποσότητα ιταλικού ελαιολάδου που καταναλώθηκε στην εγχώρια αγορά.
Η εικόνα ήταν διαφορετική το 2006, όταν οι εισαγωγές βρίσκονταν σε επίπεδα αντίστοιχα με την ποσότητα της εγχώριας παραγωγής που δεν εξαγόταν. Σταδιακά, μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες, η απόσταση μεταξύ εισαγωγών και διαθέσιμης ιταλικής παραγωγής για την εσωτερική αγορά διευρύνθηκε σημαντικά.