Στους βασικούς εξαγωγείς αναλογεί περίπου το ένα τέταρτο των αποθεμάτων
Η συγκέντρωση μεγάλων ποσοτήτων σιταριού στην Κίνα και στην Ινδία περιορίζει την εικόνα επάρκειας που δημιουργούν τα παγκόσμια αποθέματα, καθώς σημαντικό μέρος τους δεν είναι ουσιαστικά διαθέσιμο στη διεθνή αγορά. Για τις εισαγωγικές χώρες, καθοριστική παραμένει η προσφορά από τους βασικούς εξαγωγείς, όπου τα αποθέματα είναι αισθητά χαμηλότερα.
Το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας (USDA) προβλέπει ότι τα παγκόσμια αποθέματα στο τέλος της εμπορικής περιόδου 2026/27 θα διαμορφωθούν σε 276,3 εκατ. τόνους, με την παραγωγή να φτάνει τους 822,4 εκατ. τόνους.
Από το σύνολο των αποθεμάτων, ωστόσο, μόλις 68,6 εκατ. τόνοι εκτιμάται ότι θα βρίσκονται στην Αργεντινή, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Καζακστάν, στη Ρωσία, στην Ουκρανία και στις ΗΠΑ. Πρόκειται για περίπου το ένα τέταρτο των παγκόσμιων αποθεμάτων, στις χώρες και στην αγορά της ΕΕ που αποτελούν βασικούς προμηθευτές του διεθνούς εμπορίου.
Η κατανομή αυτή σημαίνει ότι τα συνολικά αποθέματα δεν αποτυπώνουν από μόνα τους τις ποσότητες που μπορούν να καλύψουν πρόσθετες εισαγωγικές ανάγκες. Η δυνατότητα της αγοράς να ανταποκριθεί σε μια διαταραχή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την παραγωγή και την ομαλή διακίνηση του προϊόντος στις εξαγωγικές χώρες.
Παράλληλα, το USDA προβλέπει υποχώρηση του παγκόσμιου εμπορίου σιταριού την περίοδο 2026/27. Οι δυσχέρειες στις μεταφορές μέσω της Μαύρης Θάλασσας επιβαρύνουν περαιτέρω την κατάσταση, περιορίζοντας τις αποστολές από τη Ρωσία και την Ουκρανία.
Σε αυτές τις συνθήκες, μια χαμηλότερη συγκομιδή σε σημαντική παραγωγική περιοχή, η επιβολή νέων εξαγωγικών περιορισμών ή πρόσθετα προβλήματα στις μεταφορές θα μπορούσαν να μειώσουν γρήγορα τις διαθέσιμες ποσότητες για τους εισαγωγείς και να ασκήσουν ανοδικές πιέσεις στις διεθνείς τιμές.