Στους 821 εκατ. τόνους η νέα πρόβλεψη, με την κατανάλωση να συνεχίζει ανοδικά και το Ελ Νίνιο να αυξάνει την αβεβαιότητα για τις αποδόσεις
Πιο σφιχτή εικόνα διαμορφώνεται για την παγκόσμια αγορά σιταριού την εμπορική περίοδο 2026/27, καθώς το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών προβλέπει μείωση της παραγωγής, την ώρα που η κατανάλωση αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται.
Στην επικαιροποιημένη έκθεση του Ιουνίου, το IGC τοποθετεί την παγκόσμια παραγωγή σιταριού στους 821 εκατ. τόνους. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε ετήσια μείωση περίπου 3%, αντανακλώντας τις χαμηλότερες εκτιμήσεις για τη σοδειά σε αρκετές από τις βασικές παραγωγικές περιοχές.
Σύμφωνα με το Συμβούλιο, το αρχικό ισοζύγιο σιταριού για την περίοδο 2026/27 εμφανίζεται πιο περιορισμένο, καθώς η προσφορά προβλέπεται μειωμένη, ενώ η ζήτηση παραμένει σε ανοδική τροχιά. Η συνέχιση της αύξησης της κατανάλωσης εκτιμάται ότι θα συμβάλει σε σταδιακή συρρίκνωση των διαθέσιμων ποσοτήτων σε διεθνές επίπεδο.
Κεντρικός παράγοντας αβεβαιότητας παραμένει ο καιρός. Το IGC επισημαίνει ότι το φαινόμενο Ελ Νίνιο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και αναμένεται να ενισχυθεί κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους. Η εξέλιξη αυτή αυξάνει τον κίνδυνο διακυμάνσεων στις αποδόσεις, ιδιαίτερα στις μεγάλες παραγωγικές χώρες του Νοτίου Ημισφαιρίου, οι οποίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια προσφορά σιταριού.
Παρά τη συνολική καθοδική εικόνα, ορισμένες επιμέρους προβλέψεις αναθεωρήθηκαν ανοδικά. Η εκτίμηση για τη ρωσική παραγωγή σιταριού αυξήθηκε στους 89 εκατ. τόνους, από 87,9 εκατ. τόνους προηγουμένως. Ωστόσο, η βελτίωση αυτή δεν επαρκεί για να αντιστρέψει τη γενικότερη τάση μείωσης της παγκόσμιας παραγωγής.
Το IGC υπογραμμίζει ότι οι προβλέψεις παραμένουν προκαταρκτικές και μπορεί να μεταβληθούν, ανάλογα με την εξέλιξη των καιρικών συνθηκών και του κόστους παραγωγής. Η προσιτότητα των λιπασμάτων εξακολουθεί να αποτελεί ζήτημα για τους παραγωγούς, αν και η πρόσφατη αποκλιμάκωση ορισμένων τιμών εισροών προσφέρει μερική ανακούφιση.
Η εικόνα της νέας περιόδου δείχνει ότι η αγορά σιταριού εισέρχεται σε φάση μεγαλύτερης ευαισθησίας, όπου ακόμη και περιορισμένες απώλειες παραγωγής σε βασικές χώρες μπορούν να επηρεάσουν την προσφορά, τις εμπορικές ροές και τις διεθνείς τιμές.