Στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας οι προτάσεις για ισότιμη πρόσβαση στη γη, την ιδιοκτησία και τη λήψη αποφάσεων
Ένα θέμα που μέχρι πρόσφατα παρέμενε συχνά στο περιθώριο της αγροτικής πολιτικής ανεβαίνει πλέον στην κορυφή της ευρωπαϊκής ατζέντας. Σύμφωνα με όσα ανέφεραν στο Agrocapital πηγές με γνώση των συζητήσεων στις Βρυξέλλες, η ενίσχυση της παρουσίας των γυναικών στη γεωργία θεωρείται πλέον ένα από τα πρωτεύοντα ζητήματα για το μέλλον της ευρωπαϊκής υπαίθρου, καθώς συνδέεται άμεσα με την ανανέωση των γενεών, την πρόσβαση στη γη, τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων και τη διατήρηση της παραγωγικής βάσης της Ευρώπης.
Η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στη συμβολική αναγνώριση του ρόλου των γυναικών στον πρωτογενή τομέα. Στο επίκεντρο βρίσκονται συγκεκριμένα εμπόδια που αφορούν την ιδιοκτησία, την κληρονομική διαδοχή, τη δημιουργία νέων εκμεταλλεύσεων και τη συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έθεσε το ζήτημα προς συζήτηση στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας και Αλιείας της 13ης Ιουλίου 2026, καλώντας τα κράτη-μέλη να εξετάσουν τρόπους ενίσχυσης της συμμετοχής των γυναικών στον αγροδιατροφικό τομέα.
Η πρωτοβουλία αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, καθώς το 2026 έχει ανακηρυχθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως Διεθνές Έτος της Γυναίκας Αγρότισσας. Στο ευρωπαϊκό έγγραφο επισημαίνεται ότι, παρά την καθοριστική συμβολή τους στη γεωργία, στην παραγωγή τροφίμων και στις αγροτικές κοινωνίες, οι γυναίκες εξακολουθούν να είναι υποεκπροσωπούμενες στην ηγεσία και στη λήψη αποφάσεων, ενώ η προσφορά τους συχνά δεν αναγνωρίζεται επαρκώς.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στις Βρυξέλλες διαμορφώνεται πλέον η πεποίθηση ότι χωρίς περισσότερες γυναίκες στη γεωργία, η ευρωπαϊκή ύπαιθρος δύσκολα θα μπορέσει να ανανεωθεί δημογραφικά, επιχειρηματικά και παραγωγικά.
Η ευρωπαϊκή συζήτηση κινείται σε δύο βασικούς άξονες. Ο πρώτος αφορά την ενίσχυση της συμμετοχής, της ορατότητας και της θεσμικής αναγνώρισης των γυναικών σε όλο το αγροδιατροφικό σύστημα. Ο δεύτερος αφορά τη δημιουργία ίσων ευκαιριών στην αγορά και την κληρονομιά γης, αλλά και στην ίδρυση μιας νέας γεωργικής επιχείρησης.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στη στήριξη της νέας γενιάς γυναικών αγροτών, καθώς η πρόσβαση στη γη, στη χρηματοδότηση και στην επιχειρηματική καθοδήγηση παραμένει δύσκολη. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθούν πραγματικές διαδρομές εισόδου στον κλάδο και όχι μόνο γενικές διακηρύξεις περί ισότητας.
Το θέμα συνδέεται άμεσα και με τη μελλοντική Κοινή Αγροτική Πολιτική, καθώς οι κυβερνήσεις καλούνται να εξετάσουν παρεμβάσεις τόσο μέσα από τα εργαλεία της ΚΑΠ όσο και μέσα από εθνικές πολιτικές. Στόχος είναι ένας αγροδιατροφικός τομέας πιο συμπεριληπτικός, ανθεκτικός και βιώσιμος, στον οποίο το ταλέντο, η καινοτομία και η ηγεσία δεν θα περιορίζονται από το φύλο.
Η θέση των γυναικών στη γεωργία δεν αντιμετωπίζεται ως ένα παράλληλο κοινωνικό ζήτημα, αλλά ως βασική προϋπόθεση για την ανανέωση, την ανταγωνιστικότητα και το μέλλον της ευρωπαϊκής γεωργίας.