Νέα εργοστάσια ουρίας και αμμωνίας για τον περιορισμό των εισαγωγών και την προστασία της αγροτικής παραγωγής
Δύο από τις μεγαλύτερες αγροτικές οικονομίες παγκοσμίως, η Ινδία και το Μεξικό, επιταχύνουν τις επενδύσεις στην εγχώρια παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων, επιδιώκοντας να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τις διεθνείς αγορές και τις έντονες διακυμάνσεις των τιμών.
Οι δύο χώρες προωθούν μεγάλης κλίμακας μονάδες παραγωγής ουρίας και αμμωνίας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι γεωπολιτικές εντάσεις, οι διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού και τα ακραία καιρικά φαινόμενα επηρεάζουν τόσο το κόστος των γεωργικών εισροών όσο και την επισιτιστική ασφάλεια.
Νέα πολιτική για την ουρία στην Ινδία
Η κυβέρνηση της Ινδίας ενέκρινε τη νέα επενδυτική πολιτική NIPU-2026, η οποία αποβλέπει στη σταδιακή επίτευξη πλήρους αυτάρκειας στην ουρία. Πρόκειται για την πρώτη εκτεταμένη αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου του κλάδου εδώ και 14 χρόνια.
Ο σχεδιασμός προβλέπει την κατασκευή ή τον εκσυγχρονισμό οκτώ έως εννέα μεγάλων μονάδων παραγωγής λιπασμάτων με βάση το φυσικό αέριο. Η συνολική παραγωγική δυναμικότητα υπολογίζεται σε περίπου 10 εκατ. τόνους ουρίας ετησίως, με κάθε μονάδα να μπορεί να παράγει περί τους 1,27 εκατ. τόνους τον χρόνο.
Στο πρόγραμμα μπορούν να συμμετάσχουν δημόσιες επιχειρήσεις, ιδιωτικές εταιρείες και αγροτικοί συνεταιρισμοί.
Σύμφωνα με την EY India, η αντικατάσταση κάθε 1 εκατ. τόνων εισαγόμενης ουρίας από εγχώρια παραγωγή θα μπορούσε να εξοικονομεί στη χώρα από 300 έως 500 εκατ. δολάρια σε συνάλλαγμα κάθε χρόνο.
Το νέο πλαίσιο προβλέπει παράλληλα πιο διαφανή τρόπο υπολογισμού των επιδοτήσεων, εγγυημένη απόδοση ιδίων κεφαλαίων μεταξύ 12% και 16% και μέτρα προστασίας των επενδυτών από συναλλαγματικούς κινδύνους.
Εκτιμάται ακόμη ότι η δημόσια δαπάνη θα περιορίζεται κατά περισσότερα από 2,5 δισ. ρουπίες, περίπου 30 εκατ. δολάρια, για κάθε νέα μονάδα σε σύγκριση με την πολιτική που εφαρμοζόταν από το 2012.
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας κάθε εγκατάστασης, το σταθερό κόστος του έργου θα μετατρέπεται σε ινδικές ρουπίες με βάση την ισχύουσα συναλλαγματική ισοτιμία.
Η Ινδία συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους καταναλωτές αζωτούχων λιπασμάτων παγκοσμίως και παραμένει μία από τις βασικότερες εισαγωγικές αγορές ουρίας. Η αύξηση της εγχώριας παραγωγής αναμένεται να περιορίσει την έκθεσή της στις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών και στις επιπτώσεις φαινομένων όπως το Ελ Νίνιο.
Επενδύσεις άνω των 3,2 δισ. δολαρίων στο Μεξικό
Αντίστοιχη στρατηγική εφαρμόζει και το Μεξικό, όπου οι εταιρείες Fermachem και Gas y Petroquímica de Occidente προωθούν δύο μεγάλα παραγωγικά συγκροτήματα συνολικού ύψους άνω των 3,2 δισ. δολαρίων.
Το Μεξικό εισάγει σήμερα περίπου το 75% των συνολικών αναγκών του σε λιπάσματα και περισσότερο από το 80% της ουρίας που καταναλώνει. Οι βασικοί του προμηθευτές είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, οι χώρες του Κόλπου και η Κίνα.
Σύμφωνα με τον διευθυντή της συμβουλευτικής εταιρείας GCMA, Χουάν Κάρλος Ανάγια, η υψηλή αυτή εξάρτηση καθιστά τον αγροτικό τομέα ιδιαίτερα ευάλωτο στις γεωπολιτικές εξελίξεις και στις απότομες μεταβολές των παγκόσμιων τιμών.
Κατά τη διάρκεια πρόσφατων αναταράξεων στην αγορά, η διεθνής τιμή της ουρίας αυξήθηκε από τα 472 στα 800 δολάρια ανά τόνο, συμβάλλοντας στην ενίσχυση του πληθωρισμού των τροφίμων στη χώρα.
Μονάδα ουρίας στο Ντουράνγκο
Το πρώτο μεγάλο έργο αναπτύσσεται από τη Fermachem στην Πολιτεία Ντουράνγκο. Η επένδυση, ύψους 1,6 δισ. δολαρίων, προβλέπει την παραγωγή έως 1 εκατ. τόνων κοκκώδους ουρίας ετησίως.
Η μονάδα θα χρησιμοποιεί φυσικό αέριο που θα προμηθεύεται από το Τέξας και θα ενσωματώνει τεχνολογία δέσμευσης άνθρακα.
Η κατασκευή ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2026 και η εμπορική λειτουργία προγραμματίζεται για το 2029. Με την πλήρη ανάπτυξή της, η εγκατάσταση εκτιμάται ότι θα μπορεί να αντικαταστήσει περίπου το 58% των σημερινών εισαγωγών ουρίας του Μεξικού.
Η μεγαλύτερη εμπορική μονάδα αμμωνίας στη Λατινική Αμερική
Το δεύτερο έργο υλοποιείται από την GPO στην Πολιτεία Σιναλόα και αντιστοιχεί σε επένδυση 1,63 δισ. δολαρίων.
Η μονάδα προγραμματίζεται να τεθεί σε λειτουργία το 2027 και αναμένεται να αποτελέσει τη μεγαλύτερη εμπορική εγκατάσταση παραγωγής αμμωνίας στη Λατινική Αμερική, με ετήσια δυναμικότητα περίπου 800.000 τόνων.
Η παραγωγή της θα καλύπτει τις ανάγκες μιας από τις σημαντικότερες αγροτικές περιοχές του Μεξικού, ενώ εκτιμάται ότι θα μειώσει κατά περίπου 70% τις εισαγωγές αμμωνίας της χώρας.
Παράλληλα, η κρατική PEMEX και το υπουργείο Ενέργειας κατασκευάζουν νέα μονάδα αμμωνίας και ουρίας στην Πολιτεία Βερακρούς, στο πλαίσιο της προσπάθειας ανασυγκρότησης της εγχώριας πετροχημικής βιομηχανίας.
Με την ολοκλήρωση όλων των επενδύσεων, το Μεξικό προσδοκά να καλύπτει το σύνολο της εσωτερικής ζήτησης για ουρία έως το 2029 και να αποκτήσει τη δυνατότητα εξαγωγών προς άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Οι κινήσεις της Ινδίας και του Μεξικού αποτυπώνουν μια ευρύτερη τάση ενίσχυσης της εγχώριας παραγωγής λιπασμάτων. Η εξασφάλιση σταθερών ποσοτήτων ουρίας και αμμωνίας αποκτά στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται άμεσα με το κόστος παραγωγής των αγροτών, τις τιμές των τροφίμων και την ανθεκτικότητα της γεωργίας απέναντι σε νέες διεθνείς κρίσεις.