Η ανάπτυξη της πτηνοτροφίας αποτέλεσε τον βασικό μοχλό της αύξησης, σύμφωνα με νέα έκθεση του FAO
Περισσότερο από τετραπλασιάστηκε η παγκόσμια παραγωγή κρέατος κατά τις τελευταίες έξι δεκαετίες, καθώς από 71 εκατ. τόνους το 1961 ανήλθε σε 361 εκατ. τόνους το 2022, σύμφωνα με νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).
Όπως επισημαίνει ο Οργανισμός, βασικός παράγοντας αυτής της αύξησης ήταν η ταχεία ανάπτυξη της παραγωγής κρέατος πουλερικών. Το κρέας κοτόπουλου κατέγραψε τη μεγαλύτερη άνοδο μεταξύ των βασικών κατηγοριών κρέατος, με την κατά κεφαλήν παγκόσμια διαθεσιμότητα να αυξάνεται από λιγότερα από τρία κιλά σε περίπου 17 κιλά ετησίως.
Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται, μεταξύ άλλων, στην αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των ζωοτροφών, στους συντομότερους κύκλους παραγωγής, στην τεχνολογική πρόοδο και στην επέκταση της πτηνοτροφικής βιομηχανίας σε πολλές χώρες.
Αντίθετα, η παγκόσμια παραγωγή χοιρινού κρέατος διπλασιάστηκε κατά την ίδια περίοδο, ενώ η παραγωγή βοείου κρέατος παρέμεινε σχετικά σταθερή και σε ορισμένες περιοχές παρουσίασε ακόμη και μείωση. Σύμφωνα με τον FAO, η ανάπτυξη του πτηνοτροφικού τομέα έχει μεταμορφώσει ουσιαστικά την παγκόσμια προσφορά ζωικής πρωτεΐνης.
Παρά τη σημαντική αύξηση της συνολικής παραγωγής, η πρόσβαση στο κρέας εξακολουθεί να παρουσιάζει μεγάλες περιφερειακές ανισότητες. Η Ασία αποτελεί πλέον τη μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής κρέατος παγκοσμίως, ωστόσο η κατά κεφαλήν διαθεσιμότητα παραμένει σχετικά χαμηλή.
Στην υποσαχάρια Αφρική, η διαθεσιμότητα κρέατος έχει μεταβληθεί ελάχιστα τα τελευταία 60 χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τις επίμονες δυσκολίες στην πρόσβαση των κατοίκων σε ζωική πρωτεΐνη.
Ο FAO εφιστά, επίσης, την προσοχή στο ζήτημα της απώλειας και της σπατάλης τροφίμων. Εκτιμάται ότι περίπου το ένα τρίτο της συνολικής ποσότητας τροφίμων που παράγεται παγκοσμίως χάνεται ή καταλήγει στα απορρίμματα, με τις μεγαλύτερες απώλειες να καταγράφονται σε περιοχές όπου οι υποδομές ψυχρής αλυσίδας παραμένουν ανεπαρκείς.
Ο περιορισμός αυτών των απωλειών θεωρείται μία από τις βασικές προτεραιότητες για την ενίσχυση της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας.