Οι άνθρωποι αυτοί, όπως επισημαίνει, εμπιστεύθηκαν τα ευρωπαϊκά προγράμματα και επένδυσαν στη βιώσιμη παραγωγή
Ο Γιάννης Μανιάτης εξαπολύει δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τονίζοντας ότι η ακύρωση των προγραμμάτων αποτελεί δημόσια ομολογία αποτυχίας μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης. Κατηγορεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για διαχειριστική ανικανότητα, καθώς επιλέγει την οριζόντια κατάργηση κρίσιμων δράσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) αντί για τη στοχευμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων. Παράλληλα, συνδέει την κατάσταση αυτή με το προγενέστερο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο, όπως αναφέρει, εξέθεσε τη χώρα πανευρωπαϊκά και ανέδειξε τις σοβαρές αδυναμίες των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών.
Ο Ευρωβουλευτής υπογραμμίζει ότι η κυβερνητική απόφαση στερεί πολύτιμους ευρωπαϊκούς πόρους από ολόκληρο τον κλάδο της βιολογικής παραγωγής, τιμωρώντας άδικα χιλιάδες συνεπείς παραγωγούς. Οι άνθρωποι αυτοί, όπως επισημαίνει, εμπιστεύθηκαν τα ευρωπαϊκά προγράμματα και επένδυσαν στη βιώσιμη παραγωγή, για να βρεθούν τελικά απροστάτευτοι και οικονομικά πληγέντες εξαιτίας της αδυναμίας του κράτους να εντοπίσει και να απομονώσει αποκλειστικά τους παραβάτες.
Στο κείμενο της ερώτησης παρατίθενται τα επίσημα δεδομένα που οδήγησαν στην ακύρωση: σε σύνολο 737 ελέγχων, το 35% παρουσίασε ευρήματα/παρατυπίες, ενώ το 20,5% των συμμετεχόντων αποχώρησε οικειοθελώς, ανεβάζοντας το συνολικό ποσοστό προβληματικών περιπτώσεων στο 55,5%. Εξαιτίας αυτών των υψηλών ποσοστών μη συμμόρφωσης, έχουν ήδη επιβληθεί χρηματικά πρόστιμα σε έξι φορείς πιστοποίησης, ενώ σε τρεις περιπτώσεις επιβλήθηκε αναστολή της λειτουργίας τους.
Το κλείσιμο των προγραμμάτων φέρνει στο προσκήνιο τη σχεδιαζόμενη ανακατεύθυνση των 134 εκατ. ευρώ σε «άλλες προτεραιότητες» εκτός βιολογικής παραγωγής, παρόλο που οι πόροι αυτοί ανήκουν στο Στρατηγικό Σχέδιο της Ελλάδας για την ΚΑΠ 2023-2027. Με βάση αυτά, ο κ. Μανιάτης ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να τοποθετηθεί για τη διαχείριση των ελληνικών αρχών, να διευκρινίσει αν προτίθεται να εγκρίνει τη μεταφορά των κονδυλίων σε δράσεις που ενδέχεται να μην σχετίζονται με τη βιώσιμη γεωργία, και να παρουσιάσει μέτρα προστασίας για τους έντιμους παραγωγούς.