Κτηνοτροφία: Στις 7 Ιουλίου η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική – Τα πρώτα μηνύματα Χάνσεν
Τα πρώτα μηνύματα για τη στρατηγική που αναμένεται να παρουσιαστεί στις 7 Ιουλίου έδωσε ο Επίτροπος Γεωργίας Κριστόφ Χάνσεν, αναγνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει μία ενιαία λύση για όλους τους κτηνοτροφικούς κλάδους και τις περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα πρώτα βασικά σημεία της επικείμενης ευρωπαϊκής στρατηγικής για την κτηνοτροφία παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση της Διακομματικής Ομάδας για τη Βιώσιμη Κτηνοτροφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παρουσία του Επιτρόπου Γεωργίας και Τροφίμων Κριστόφ Χάνσεν και εκπροσώπων του παραγωγικού κόσμου.
Την εικόνα και το πολιτικό μήνυμα της συνάντησης μετέφερε με δημόσια παρέμβασή του ο Stoyan Tchoukanov, πρόεδρος του Τμήματος Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, NAT, της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. Όπως ανέφερε, το χαμόγελο των παραγωγών που βρέθηκαν δίπλα στον Επίτροπο Γεωργίας και Τροφίμων Κριστόφ Χάνσεν συνδεόταν με τις πρώτες θετικές ενδείξεις για τον προσανατολισμό της νέας στρατηγικής.
Ο Κριστόφ Χάνσεν, ο οποίος μεγάλωσε σε αγροτική εκμετάλλευση, έχει επανειλημμένα επιχειρήσει να αναδείξει την προσωπική του γνώση για τις πιέσεις που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή γεωργία και κτηνοτροφία. Κατά τον πρώτο χρόνο της θητείας του πραγματοποίησε συναντήσεις με εκπροσώπους της γαλακτοπαραγωγής, της βοοτροφίας, της πτηνοτροφίας, της χοιροτροφίας και της αιγοπροβατοτροφίας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι επαφές του κάλυψαν, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Τμήματος NAT Tchoukanov, και τα 27 κράτη μέλη, από το Γκάλγουεϊ της Ιρλανδίας έως το Μπουργκάς της Βουλγαρίας. Η γεωγραφική αυτή διαδρομή αναδεικνύει και το βασικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ευρωπαϊκή κτηνοτροφία δεν αποτελεί έναν ομοιόμορφο τομέα, αλλά ένα μωσαϊκό διαφορετικών εκμεταλλεύσεων, παραγωγικών συστημάτων, κλιματικών συνθηκών και οικονομικών δυνατοτήτων.
Η παραδοχή ότι μία ενιαία λύση δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους φαίνεται να αποτελεί κεντρικό στοιχείο της υπό διαμόρφωση στρατηγικής. Οι ανάγκες μιας γαλακτοπαραγωγικής μονάδας στην Ιρλανδία διαφέρουν σημαντικά από εκείνες μιας εκτατικής κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης στη Βουλγαρία ή μιας αιγοπροβατοτροφικής μονάδας στη Μεσόγειο.
Το μήνυμα που εκπέμφθηκε από την εκδήλωση ήταν ότι οι προκλήσεις του κλάδου πρέπει να αντιμετωπιστούν με μια συγκεκριμένη πολιτική στρατηγική και όχι με επιλογές που θα οδηγούσαν στη σταδιακή αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής ζωικής παραγωγής. Η κτηνοτροφία παρουσιάστηκε ως θεμελιώδης πυλώνας της επισιτιστικής κυριαρχίας και της ασφάλειας τροφίμων της Ευρώπης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας.
Η κλιματική αλλαγή, το υψηλό κόστος παραγωγής, οι ζωονόσοι, η περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και η έλλειψη νέων ανθρώπων αποτελούν ορισμένες μόνο από τις πιέσεις που δοκιμάζουν την αντοχή των ευρωπαϊκών κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων. Παράλληλα, οι παραγωγοί καλούνται να ανταποκριθούν σε αυστηρότερους περιβαλλοντικούς κανόνες και σε αυξανόμενες απαιτήσεις για την καλή μεταχείριση των ζώων.
Σύμφωνα με τον Tchoukanov, η νέα πολιτική θα πρέπει να στηριχθεί στους τρεις πυλώνες της βιωσιμότητας, τον οικονομικό, τον κοινωνικό και τον περιβαλλοντικό. Η περιβαλλοντική μετάβαση δεν μπορεί, κατά την προσέγγιση αυτή, να αποσυνδεθεί από τη διατήρηση του εισοδήματος των παραγωγών, την απασχόληση στην ύπαιθρο και την ικανότητα της Ευρώπης να παράγει τα δικά της τρόφιμα.
Ιδιαίτερη αισιοδοξία προκάλεσε η θετική ανταπόκριση του Επιτρόπου στις προτάσεις της Διακομματικής Ομάδας, οι οποίες καλύπτουν ολόκληρη την αλυσίδα της κτηνοτροφίας, από τις ζωοτροφές και τις υπόλοιπες εισροές έως την παραγωγή, τη μεταποίηση και τη διάθεση των τελικών προϊόντων.
Η επίσημη παρουσίαση της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την κτηνοτροφία αναμένεται, σύμφωνα με τη δημόσια παρέμβαση του Tchoukanov, στις 7 Ιουλίου. Το ενδιαφέρον του παραγωγικού κόσμου στρέφεται πλέον στα συγκεκριμένα μέτρα, στη χρηματοδότηση και στις θεσμικές εγγυήσεις που θα συνοδεύσουν τις πολιτικές διακηρύξεις.
Η κρίσιμη δοκιμασία θα είναι κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορέσει να συνδυάσει τις περιβαλλοντικές της επιδιώξεις με την οικονομική επιβίωση των εκμεταλλεύσεων. Διότι για τους Ευρωπαίους παραγωγούς η βιωσιμότητα δεν αφορά μόνο τους περιβαλλοντικούς δείκτες. Αφορά πρωτίστως τη δυνατότητα να συνεχίσουν να εκτρέφουν ζώα, να παράγουν τρόφιμα και να παραμένουν στις αγροτικές περιοχές.