Οι τρέχουσες τιμές στη Βουλγαρία, στη Γαλλία και στην Ουγγαρία δείχνουν ότι ο ηλίανθος στην ευρωπαϊκή αγορά αποτιμάται αισθητά υψηλότερα.
Ελάχιστη ανοιχτή τιμή 400 ευρώ τον τόνο για τη νέα σοδειά ανακοίνωσε ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση». Η σύγκριση με τη γειτονική Βουλγαρία δείχνει απόσταση 114 ευρώ τον τόνο, χρειάζεται όμως προσοχή, καθώς πρόκειται για διαφορετικές σοδειές και όρους εμπορίας.
Ένα πρώτο σημείο αναφοράς για την καλλιέργεια του ηλίανθου το 2026 δίνει στους παραγωγούς του βορείου Έβρου ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Δημητριακών Ορεστιάδας «Η Ένωση», ανακοινώνοντας ελάχιστη ανοιχτή τιμή 400 ευρώ τον τόνο, ή 40 λεπτά το κιλό.
Ο συνεταιρισμός ξεκίνησε ήδη την κατάρτιση καταστάσεων ενδιαφερόμενων παραγωγών. Η τιμή που ανακοινώθηκε λειτουργεί ως κατώτατο όριο και όχι κατ’ ανάγκη ως τελική εκκαθάριση. Αυτό σημαίνει ότι ο παραγωγός γνωρίζει το ελάχιστο ποσό που μπορεί να εισπράξει, διατηρώντας παράλληλα την προσδοκία μιας υψηλότερης τιμής, εφόσον η αγορά κινηθεί ανοδικά μέχρι τη συγκομιδή και την παράδοση του προϊόντος.
Η ανακοίνωση αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον λόγω της άμεσης γειτνίασης του Έβρου με τη Βουλγαρία, μία από τις σημαντικότερες παραγωγικές και μεταποιητικές αγορές ηλίανθου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία του βουλγαρικού υπουργείου Γεωργίας, η μέση τιμή αγοράς του μαύρου ελαιούχου ηλίανθου διαμορφώθηκε την εβδομάδα έως τις 19 Ιουνίου στα 514 ευρώ τον τόνο, από 510 ευρώ μία εβδομάδα νωρίτερα. Η μέση τιμή του Ιουνίου ανήλθε στα 512 ευρώ τον τόνο, έναντι 461,18 ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2025.
Με μια πρώτη ανάγνωση, η απόσταση από την ελάχιστη τιμή της Ορεστιάδας φθάνει τα 114 ευρώ τον τόνο, ή τα 11,4 λεπτά το κιλό. Η βουλγαρική τιμή είναι περίπου 28,5% υψηλότερη από το ελληνικό κατώφλι των 400 ευρώ.
Η σύγκριση, ωστόσο, δεν είναι απόλυτη. Τα 400 ευρώ της Ορεστιάδας αφορούν ελάχιστη τιμή για τη νέα παραγωγή του 2026, πριν από τη συγκομιδή. Αντίθετα, η βουλγαρική τιμή αφορά συναλλαγές διαθέσιμου προϊόντος της εμπορικής περιόδου 2025-2026. Στην τελική τιμή παρεμβαίνουν επίσης η περιεκτικότητα του σπόρου σε λάδι, η υγρασία, οι ξένες ύλες, ο τόπος παράδοσης, τα μεταφορικά έξοδα και ο χρόνος πληρωμής.
Η Βουλγαρία διαθέτει ισχυρή μεταποιητική βάση, γεγονός που ενισχύει τη ζήτηση στο εσωτερικό της. Έως τις 19 Ιουνίου, η χώρα είχε συνολικό διαθέσιμο πόρο 2,45 εκατ. τόνων ηλίανθου, εκ των οποίων περίπου 705.000 τόνοι προέρχονταν από εισαγωγές και ενδοκοινοτικές παραδόσεις. Περισσότεροι από 1,42 εκατ. τόνοι είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλιελαίου, ενώ άλλοι 451.780 τόνοι είχαν κατευθυνθεί στην παραγωγή αποφλοιωμένου σπόρου.
Υψηλότερες από το ελληνικό κατώφλι παραμένουν και άλλες ευρωπαϊκές αναφορές. Στη Γαλλία, ο ελαιούχος ηλίανθος με παράδοση στο Σεν Ναζέρ διαμορφώθηκε στα 563,33 ευρώ τον τόνο, αν και υποχώρησε από τα 573 ευρώ της προηγούμενης εβδομάδας.
Στην Ουγγαρία, η επίσημη τιμή παραγωγού για τον βιομηχανικό ηλίανθο, στην οποία περιλαμβάνεται και ο υψηλού ελαϊκού οξέος, βρισκόταν την τελευταία εβδομάδα του Μαΐου στα 202.700 φιορίνια τον τόνο, μειωμένη κατά 5% σε ετήσια βάση. Με βάση την πρόσφατη ισοτιμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η τιμή αντιστοιχεί ενδεικτικά σε περίπου 572 ευρώ τον τόνο ή 57,2 λεπτά το κιλό.
Για τη Ρουμανία, οι διαθέσιμες δημόσιες αναφορές δεν δίνουν πάντοτε μια πρόσφατη εθνική τιμή με ενιαίους και σαφείς όρους παράδοσης. Για τον λόγο αυτό, η παράθεση ενός μεμονωμένου αριθμού ως άμεσα συγκρίσιμου με την Ορεστιάδα θα μπορούσε να δημιουργήσει λανθασμένη εικόνα. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει τις τιμές των ελαιούχων σπόρων ανά κράτος-μέλος σε εβδομαδιαία βάση, όμως οι εμπορικές προδιαγραφές και η χρονική περίοδος κάθε αναφοράς πρέπει να εξετάζονται χωριστά.
Το πραγματικό τεστ θα έρθει την περίοδο της συγκομιδής, όταν η ποσότητα και η ποιότητα της ευρωπαϊκής παραγωγής, η ζήτηση των εργοστασίων και οι ροές από τη Μαύρη Θάλασσα θα καθορίσουν την τελική εκκαθάριση.