Η υπόσχεση της γεωργίας ακριβείας, που για χρόνια παρουσιαζόταν ως μια σχεδόν αναπόφευκτη τεχνολογική μετάβαση, αρχίζει να δείχνει σημάδια κόπωσης. Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι οι ίδιοι οι διαχειριστές του αγροδιατροφικού τομέα αποτυγχάνουν συστηματικά να προβλέψουν την πραγματική πορεία υιοθέτησης των τεχνολογιών αυτών, δημιουργώντας μια στρέβλωση που επηρεάζει επενδύσεις, στρατηγικές και ολόκληρη την αγορά.
Η έρευνα του Trey Malone και των συνεργατών του, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Agribusiness journal, βασίστηκε σε δεδομένα 25 ετών από την CropLife America. Το εύρημα είναι σαφές και ανησυχητικό, οι εκτιμήσεις των dealers για την εξάπλωση της γεωργίας ακριβείας ήταν σχεδόν πάντα υπερβολικά αισιόδοξες.
Σε 19 από τις 26 τεχνολογίες που εξετάστηκαν, οι προβλέψεις υιοθέτησης ξεπέρασαν σημαντικά την πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο εξοπλισμός precision planter, για τον οποίο οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για παρουσία σε πάνω από το 30 τοις εκατό των επιχειρήσεων έως το 2025, όταν τελικά η πραγματική διείσδυση δεν ξεπέρασε το 10 τοις εκατό.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι αυτό το σφάλμα δεν περιορίστηκε με την πάροδο του χρόνου. Αντίθετα, διευρύνθηκε, ιδιαίτερα στις αρχές της δεκαετίας του 2020, όταν η υιοθέτηση άρχισε να επιβραδύνεται και σε ορισμένες περιπτώσεις να υποχωρεί.
Η μελέτη ανατρέπει μια βασική παραδοχή της αγοράς, ότι η γεωργία ακριβείας ακολουθεί μια γραμμική και μη αναστρέψιμη πορεία ανάπτυξης. Αντί για αυτό, καταγράφεται μια δυναμική πιο σύνθετη, όπου η υιοθέτηση μπορεί να επιβραδύνεται, να σταθεροποιείται ή ακόμη και να υποχωρεί.
Οι επιπτώσεις αυτής της λανθασμένης εκτίμησης είναι άμεσες. Επιχειρήσεις επενδύουν σε τεχνολογίες βασιζόμενες σε υπερεκτιμημένη ζήτηση, startups αντλούν κεφάλαια στηριζόμενες σε διογκωμένα σήματα αγοράς, ενώ οι στρατηγικές πωλήσεων και ανάπτυξης δομούνται πάνω σε μια εικόνα που δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη.
Η έννοια του “managerial misprediction” εισέρχεται πλέον δυναμικά στο αγροδιατροφικό σύστημα, αποκαλύπτοντας ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς τεχνολογικό αλλά έχει βαθιές ρίζες στην συμπεριφορά αλλά και στο οικονομικό κομμάτι . Οι παραγωγοί λειτουργούν ως διαχειριστές ρευστότητας και ρίσκου και όχι ως παθητικοί αποδέκτες καινοτομίας, γεγονός που περιορίζει την πραγματική ταχύτητα διάχυσης των νέων τεχνολογιών.
Η νέα αυτή πραγματικότητα επανατοποθετεί τη συζήτηση γύρω από το AgTech. Δεν πρόκειται πλέον για το πόσο γρήγορα θα υιοθετηθούν οι τεχνολογίες αλλά για το αν το ίδιο το μοντέλο πρόβλεψης της αγοράς είναι αξιόπιστο. Και τα δεδομένα δείχνουν ότι, μέχρι σήμερα, δεν είναι.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις