Στρατηγική για το υδρογόνο: Δε μπορεί να υπάρχει τυφλό σημείο

Ο ρόλος των ηλεκτρολυτών που συνδέονται με το δίκτυο τροφοδοτούνται με ηλεκτρική ενέργεια χωρίς άνθρακα

Οι Frans Timmermans και Fatih Birol το έκαναν δυνατά και καθαρά σε αυτές τις σελίδες την περασμένη εβδομάδα: οι ηλεκτρολύτες για την παραγωγή καθαρού υδρογόνου βρίσκονται στα πρόθυρα να γίνουν μία από τις τεχνολογίες ξεγνοιασιάς της δεκαετίας. Πώς το κάνουμε αυτό πραγματικότητα με την επικείμενη στρατηγική για το υδρογόνο;

Σήμερα το 97% του υδρογόνου είναι απολιθωμένο και δεν έχει ανθρακικό άλας. Επομένως, η ΕΕ πρέπει να αυξήσει τους όγκους, ενώ παράλληλα αποκαρβονίζει το υπάρχον H2. Αυτή είναι μια τεράστια πρόκληση. Και δεν μπορούμε να έχουμε ένα πιθανό τυφλό σημείο στην κοινή μας στρατηγική. Χρειαζόμαστε προφανώς πολλές ανανεώσιμες πηγές για την παραγωγή υδρογόνου, αλλά η αφιερωμένη ηλιακή και αιολική ενέργεια δεν θα είναι αρκετή.

Δεν πρέπει να λησμονούμε το δυναμικό των ηλεκτρολυτών συνδεδεμένων στο δίκτυο σε ένα μείγμα ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς άνθρακα. Για να επιτύχει η ΕΕ τους στόχους της, απαιτείται σαφή κριτήρια εκπομπών C02. Αυτά τα κριτήρια πρέπει να παρέχουν σαφήνεια και διαφάνεια τόσο στους επενδυτές όσο και στους καταναλωτές. Εάν θέλουμε η ΕΕ να βρίσκεται σε καλό δρόμο για την επίτευξη των κλιματικών στόχων του 2030 και του 2050, πρέπει να υποστηριχθεί η παραγωγή και η κατανάλωση καθαρού υδρογόνου.

Σήμερα, η παραγωγή 1 kg υδρογόνου εκπέμπει 10 kg CO2 μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται Steam Methane Reforming, η οποία ουσιαστικά διαχωρίζει το μεθάνιο (CH4) σε άνθρακα και υδρογόνο. Βασίζεται σε ορυκτούς πόρους, φυσικό αέριο και εκπέμπει 90 MtCO2 ετησίως στην ΕΕ. Είναι επείγον να αντικατασταθεί αυτή η υπάρχουσα κατανάλωση ορυκτού υδρογόνου (9 Mt) με διαδικασίες χαμηλού άνθρακα.

Η ηλεκτρόλυση νερού είναι ένας από τους κύριους τρόπους παραγωγής υδρογόνου με χαμηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα. Η διαδικασία ηλεκτρόλυσης διαχωρίζει το νερό (H2O), σε υδρογόνο (H2) και οξυγόνο (O). Και τα δύο προϊόντα, υδρογόνο και οξυγόνο, είναι πολύτιμα. Η περιεκτικότητα σε υδρογόνο σε CO2 συνδέεται άμεσα με την περιεκτικότητα σε CO2 του ηλεκτρισμού που χρησιμοποιείται για τη λειτουργία του ηλεκτρολύτη. Αυτό σημαίνει ότι η ηλεκτρική ενέργεια μηδενικού άνθρακα ή χαμηλού άνθρακα μεταφράζεται σε υδρογόνο μηδενικού άνθρακα ή χαμηλού άνθρακα.

Ο τομέας της ηλεκτρικής ενέργειας υπήρξε πρωτοπόρος στην απαλλαγή από τον άνθρακα. Η περιεκτικότητα σε ηλεκτρισμό σε CO2 έχει μειωθεί κατά 43% από το 1990 και κατά την ίδια περίοδο, η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας αυξήθηκε κατά 1,5% σε 2% από έτος σε έτος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό δείχνει ότι η απαλλαγή από τον άνθρακα και η αυξανόμενη ζήτηση μπορούν να συμβαδίζουν.

Μόλις η ηλεκτρική ενέργεια εκπέμπει λιγότερο από 200 gCO2 / kWh, η ηλεκτρόλυση μειώνει τις εκπομπές σε σύγκριση με το ορυκτό υδρογόνο. Αυτό ισχύει ήδη σε 8 κράτη μέλη της ΕΕ και θα συμβεί σε ολόκληρη την Ευρώπη έως το 2030 χάρη στους στόχους μείωσης των εκπομπών, οι οποίοι ενδέχεται να αναθεωρηθούν προς τα πάνω. Επιπλέον, ο τομέας της ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ έχει δεσμευτεί να γίνει πλήρως ουδέτερος ως προς τον άνθρακα πριν από το 2050.

Γι 'αυτό οι ηλεκτρολύτες θα μειώσουν σταθερά τις εκπομπές και η ανανεώσιμη περιεκτικότητα του υδρογόνου που παράγεται από την ηλεκτρόλυση θα συνεχίσει να αυξάνεται. Οι καταναλωτές αξίζουν διαφάνεια τόσο στην περιεκτικότητα σε άνθρακα όσο και στην ανανεώσιμη φύση του υδρογόνου που αγοράζουν.

Το έργο CERTIF'HY, υποστηριζόμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πιλοτικά επιτυχώς ένα σύστημα Εγγυήσεων Προέλευσης για το Υδρογόνο σε πολλά κράτη μέλη. Αυτό το σύστημα είναι έτοιμο για κλιμάκωση.

Οι επενδύσεις που πραγματοποιούνται σήμερα στο υδρογόνο θα συνεχίσουν να γίνονται το 2050, γι 'αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε λάθος. Η τεράστια δημόσια χρηματοδότηση σήμερα σε τεχνολογίες που σχετίζονται με τις SMR θα θέσει σε κίνδυνο την Πράσινη Συμφωνία. Η χάραξη μιας στρατηγικής για το υδρογόνο της ΕΕ χωρίς την αγκύρωσή της με σαφή κριτήρια εκπομπών CO2 θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλείδωμα ορυκτών για αρκετές δεκαετίες.

Το υδρογόνο είναι μια πολλά υποσχόμενη βιομηχανία, η οποία πρέπει να βασίζεται σε αξίες προσανατολισμένες στο μέλλον και σε καινοτόμα περιουσιακά στοιχεία, όχι σε αυτές του 20ου αιώνα. Η μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα μπορεί να είναι τρομακτική για ορισμένους παράγοντες της αγοράς, αλλά πρέπει να συμβεί.

ΠΗΓΗ

Δείτε επίσης