Η διαχείριση της αλευρώδους (Bemisia tabaci) αναδεικνύεται σε έναν από τους κρισιμότερους παράγοντες για την παγκόσμια βαμβακοκαλλιέργεια κατά την καλλιεργητική περίοδο 2026/2027. Η προσαρμοστικότητα του εντόμου στα συστήματα αμειψισποράς (όπως η διαδοχή σόγιας-βαμβακιού) σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες, επιταχύνουν τον βιολογικό του κύκλο. Πέραν της άμεσης απώλειας απόδοσης, η μεγαλύτερη απειλή εστιάζεται στην έκκριση μελιτωμάτων, τα οποία προκαλούν το φαινόμενο της «κολλώδους ίνας» (pegajosidade) και την ανάπτυξη καπνιάς, υποβαθμίζοντας ανεπανόρθωτα την εμπορική αξία του προϊόντος και δυσχεραίνοντας τη μεταποίηση από τη νηματουργία.
Στη λατινική Αμερική και τις διεθνείς αγορές, τα πρώτα δείγματα από την παραγωγή 2025/2026 δείχνουν ήδη αύξηση των κρουσμάτων κολλώδους ίνας. Οι ειδικοί τονίζουν ότι ο αλευρώδης έχει παύσει να αποτελεί εποχικό φαινόμενο και έχει εγκατασταθεί μόνιμα στα παραγωγικά συστήματα, ενώ παράλληλα η πίεση εντείνεται από δευτερεύοντες εχθρούς και ασθένειες, όπως το σκαθάρι του βαμβακιού (bicudo), οι θρίπες, τα ακάρεα και τα ανθεκτικά ζιζάνια.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις