Ο καθυστερημένος παγετός που έπληξε τη Ρουμανία την περασμένη άνοιξη άφησε πίσω του καλλιέργειες τραυματισμένες και παραγωγούς αντιμέτωπους με απώλειες που δεν μπορούσαν να απορροφηθούν ούτε από την αγορά ούτε από τα συνήθη εργαλεία διαχείρισης κινδύνου. Η απάντηση έρχεται τώρα, με καθυστέρηση αλλά με συγκεκριμένο οικονομικό αποτύπωμα.
Οι αγρότες που επλήγησαν θα λάβουν αποζημιώσεις που φθάνουν έως 2.000 ευρώ ανά εκτάριο, στο πλαίσιο πακέτου στήριξης που εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το συνολικό ποσό ανέρχεται σε 11,9 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία κατευθύνονται στη Ρουμανία ως έκτακτη ενίσχυση για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του παγετού. Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές, τα χρήματα αναμένεται να πιστωθούν στους λογαριασμούς των δικαιούχων «το αμέσως επόμενο διάστημα», χωρίς πρόσθετες διοικητικές επιβαρύνσεις για τους παραγωγούς.
Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων για ακραία καιρικά φαινόμενα, όπου η Κομισιόν επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη δημοσιονομική πειθαρχία και στην ανάγκη διατήρησης της αγροτικής παραγωγής σε συνθήκες αυξανόμενης κλιματικής μεταβλητότητας. Δεν πρόκειται, ωστόσο, για μια απλή τεχνική απόφαση. Για τις αγροτικές περιοχές της Ρουμανίας, όπου οι ανοιξιάτικες καλλιέργειες αποτελούν κρίσιμο πυλώνα τοπικού εισοδήματος, οι αποζημιώσεις λειτουργούν περισσότερο ως γραμμή άμυνας παρά ως πλήρης αποκατάσταση των απωλειών.
Παράλληλα, το Βουκουρέστι επιχειρεί να ανοίξει έναν δεύτερο φάκελο στις Βρυξέλλες. Όπως επιβεβαιώνεται από κυβερνητικές πηγές, έχουν ήδη ξεκινήσει συνομιλίες με ευρωπαίους αξιωματούχους με στόχο την εξασφάλιση πρόσθετων αποζημιώσεων για τις εαρινές καλλιέργειες που επλήγησαν από την περσινή ξηρασία. Η συζήτηση αυτή μετατοπίζει το βάρος από ένα μεμονωμένο καιρικό επεισόδιο σε μια πιο δομική πραγματικότητα: τη συχνότερη εμφάνιση ακραίων φαινομένων που δεν καλύπτονται επαρκώς από τους υφιστάμενους μηχανισμούς της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Σε αυτό το σημείο, η ευρωπαϊκή στήριξη αποκτά και πολιτική διάσταση. Τα 11,9 εκατ. ευρώ δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε έναν προϋπολογισμό· αποτελούν ένδειξη του τρόπου με τον οποίο η Ένωση επιλέγει να απαντήσει στις πιέσεις που δέχεται η πρωτογενής παραγωγή στα ανατολικά της σύνορα. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύουν τα όρια της ad hoc χρηματοδότησης σε ένα περιβάλλον όπου οι κλιματικοί κίνδυνοι τείνουν να γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις