Η απαγόρευση της καύσης των υπολειμμάτων της καλαμιάς τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην περιοχή. Λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών, τα υπολείμματα δεν σαπίζουν ούτε αφομοιώνονται από το έδαφος, ακόμη και μετά από βαθύ όργωμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής και την ανάπτυξη μυκήτων, η αντιμετώπιση των οποίων απαιτεί πλέον 2 με 3 προληπτικούς ψεκασμούς, αυξάνοντας κατακόρυφα το κόστος και την περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Οι μικροοργανισμοί του εδάφους χρειάζονται άζωτο για να μπορέσουν να διασπάσουν τα υπολείμματα της καλαμιάς. Κατά συνέπεια, ένα σημαντικό μέρος από το αζωτούχο λίπασμα που εφαρμόζουν οι αγρότες απορροφάται για τη διάσπαση της καλαμιάς αντί να τροφοδοτεί την καλλιέργεια. Αυτό αναγκάζει τους παραγωγούς να ρίχνουν περισσότερο λίπασμα, αυξάνοντας εκ νέου το κόστος παραγωγής και επιβαρύνοντας το περιβάλλον.
Η καύση της καλαμιάς λειτουργούσε παραδοσιακά ως φυσικό μέσο εξόντωσης των ζιζανίων. Φέτος, η πλειοψηφία των χωραφιών παρουσιάζει τεράστια συγκέντρωση αγριοβρώμης, η οποία δεν καταπολεμήθηκε ούτε με τα ειδικά ζιζανιοκτόνα. Η έκταση του προβλήματος είναι τόσο μεγάλη, που σε πολλά χωράφια η συγκομιδή κρίνεται πλέον ασύμφορη λόγω της κατακόρυφης πτώσης στην ποιότητα και την ποσότητα της παραγωγής.
Οι αγρότες ζητούν από την κυβέρνηση να επιτραπεί η ελεγχόμενη καύση της καλαμιάς σε συνεννόηση με την Πυροσβεστική Υπηρεσία, στα πρότυπα της καλλιέργειας του ρυζιού. Αντικρούουν το επιχείρημα της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, τονίζοντας ότι η τρέχουσα μέθοδος απαιτεί πολλαπλάσια περάσματα με τρακτέρ (άρα μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμων) και πολύ μεγαλύτερη χρήση χημικών φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις