Με αφορμή την προγραμματισμένη συνάντηση της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας με τους κτηνοτρόφους της Θεσσαλίας, την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου στον Τύρναβο, κτηνοτρόφοι επικοινώνησαν με το Agrocapital, μεταφέροντας τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους σχετικά με τον τρόπο εκπροσώπησης της πρωτογενούς παραγωγής, τον ρόλο των συνδικαλιστικών οργανώσεων και τη συμμετοχή τους στις αποφάσεις που αφορούν το μέλλον της φέτας.
Το Agrocapital καταγράφει τα ερωτήματα που προκύπτουν από τις μαρτυρίες τους και τα θέτει δημόσια προς τη Διεπαγγελματική Οργάνωση Φέτας, τις κτηνοτροφικές οργανώσεις, και την Πολιτεία, θεωρώντας ότι ο δημόσιος διάλογος για την εκπροσώπηση των παραγωγών χρειάζεται σαφείς απαντήσεις και όχι απλώς διαβεβαιώσεις.
Η Διεπαγγελματική Οργάνωση Φέτας συναντά τους κτηνοτρόφους της Θεσσαλίας στις 14 Οκτωβρίου. Η επιδίωξη διεύρυνσης της εκπροσώπησης, η καταγραφή της παραγωγής και το ερώτημα ποιος τελικά έχει λόγο στις αποφάσεις για το σημαντικότερο ελληνικό τυρί.
Η πρόσκληση μοιάζει με πολλές άλλες που φθάνουν κατά καιρούς στους κτηνοτρόφους. Η Ομοσπονδία Κτηνοτροφικών Συλλόγων και Κτηνοτρόφων Θεσσαλίας καλεί τους παραγωγούς της περιφέρειας σε ενημερωτική εκδήλωση της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας, την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στις 12 το μεσημέρι, στο Δημοτικό Θέατρο Τυρνάβου. Πίσω από τη λιτή ανακοίνωση, ωστόσο, ανακύπτει ένα ζήτημα με ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον της αιγοπροβατοτροφίας. Τι ακριβώς επιδιώκει η Διεπαγγελματική από τους κτηνοτρόφους και ποια θέση προορίζεται για εκείνους στη διαμόρφωση των αποφάσεων;
Το ερώτημα δεν είναι κατ' ανάγκην ένδειξη δυσπιστίας. Είναι, περισσότερο, η φυσική αντίδραση ενός επαγγελματικού κόσμου που έχει μάθει να αντιμετωπίζει τις θεσμικές πρωτοβουλίες με προσοχή. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι ζωονόσοι, το κόστος εκτροφής και η αβεβαιότητα γύρω από τη διάθεση του γάλακτος δοκιμάζουν τις αντοχές των μονάδων, κάθε νέα διαδικασία εκπροσώπησης καλείται να αποδείξει ότι προσφέρει κάτι περισσότερο από μια θέση γύρω από το τραπέζι των συζητήσεων.
Η Διεπαγγελματική Οργάνωση Φέτας έχει ως αντικείμενο ένα προϊόν με ισχυρή παρουσία στις διεθνείς αγορές και ιδιαίτερο οικονομικό βάρος για την ελληνική κτηνοτροφία. Η προστασία της ονομασίας προέλευσης, η διασφάλιση της ποιότητας, η παρακολούθηση της παραγωγής και η συνεργασία μεταξύ κτηνοτρόφων και μεταποιητών αποτελούν πεδία στα οποία μια αποτελεσματική διεπαγγελματική οργάνωση μπορεί να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο.
Το πραγματικό ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο η προστασία της φέτας ως προϊόντος. Είναι η προστασία της θέσης εκείνου που παράγει την πρώτη ύλη της.
Η επιδίωξη της Οργάνωσης να διευρύνει την αντιπροσωπευτικότητά της και να επικαιροποιήσει τα στοιχεία της παραγωγής δημιουργεί εύλογες απορίες. Για ποιον σκοπό ζητείται η συμμετοχή των κτηνοτρόφων; Πώς θα αξιοποιηθούν τα στοιχεία για τις ποσότητες αιγοπρόβειου γάλακτος; Με ποιον τρόπο θα αποτυπώνεται η βαρύτητα της πρωτογενούς παραγωγής στις συλλογικές αποφάσεις; Και, κυρίως, ποιο θα είναι το μετρήσιμο αποτέλεσμα αυτής της συμμετοχής για τις ίδιες τις εκμεταλλεύσεις;
Πρόκειται για ερωτήματα που δεν προδικάζουν τις απαντήσεις ούτε υποδηλώνουν κάποια αθέατη σκοπιμότητα. Αντιθέτως, αγγίζουν τον πυρήνα της σχέσης ανάμεσα στην οργανωμένη εκπροσώπηση και την καθημερινότητα της παραγωγής. Η αντιπροσωπευτικότητα μπορεί να μετριέται με ποσοστά και ποσότητες γάλακτος, η εμπιστοσύνη όμως κερδίζεται με τη δυνατότητα πραγματικής παρέμβασης στις αποφάσεις.
Υπάρχει, άλλωστε, μια αντίφαση που συνοδεύει εδώ και χρόνια την πορεία της ελληνικής φέτας. Ενώ το προϊόν έχει αποκτήσει διεθνή αναγνώριση και σημαντική εμπορική δυναμική, ο κτηνοτρόφος που βρίσκεται στην αρχή της παραγωγικής αλυσίδας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ένα οικονομικό περιβάλλον στο οποίο η διαπραγματευτική του ισχύς παραμένει περιορισμένη. Η επιτυχία του τελικού προϊόντος δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε μεγαλύτερη ασφάλεια για εκείνον που διατηρεί το κοπάδι, αναλαμβάνει το κόστος της εκτροφής και επωμίζεται τους κινδύνους της παραγωγής.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο θα κριθεί και η ουσία της συζήτησης στον Τύρναβο. Όχι από τη γενική αναγνώριση της σημασίας της φέτας, για την οποία δύσκολα μπορεί να υπάρξει διαφωνία, αλλά από τη σαφήνεια με την οποία θα εξηγηθούν οι στόχοι, οι διαδικασίες και οι δυνατότητες συμμετοχής των κτηνοτρόφων.
Η Διεπαγγελματική έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει τι επιδιώκει και με ποια μέσα. Οι παραγωγοί, από την πλευρά τους, έχουν κάθε λόγο να ζητήσουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Η ενημέρωση, άλλωστε, αποκτά αξία όταν επιτρέπει σε εκείνον που την παρακολουθεί να γνωρίζει όχι μόνο τι σχεδιάζεται, αλλά και πώς τον αφορά.
Η συνάντηση της Τετάρτης μπορεί να εξελιχθεί σε μια συνηθισμένη ενημερωτική διαδικασία ή σε μια ουσιαστική συζήτηση για τη θέση των κτηνοτρόφων στην αλυσίδα αξίας της φέτας. Η διαφορά θα φανεί από τις απαντήσεις που θα δοθούν, τις δεσμεύσεις που ενδεχομένως θα αναληφθούν και τον χώρο που θα υπάρξει για τις πραγματικές ανησυχίες των παραγωγών.
Γιατί, τελικά, το ερώτημα που βρίσκεται πίσω από αυτή την πρόσκληση είναι απλούστερο και βαθύτερο από οποιαδήποτε οργανωτική διαδικασία. Η Διεπαγγελματική χρειάζεται τους κτηνοτρόφους για να ενισχύσει την εκπροσώπησή της. Πώς θα αποδείξει ότι και οι κτηνοτρόφοι χρειάζονται τη Διεπαγγελματική;
Τα ερωτήματα που διατυπώνονται δεν αποτελούν αυθαίρετες εκτιμήσεις. Αποτυπώνουν προβληματισμούς και ανησυχίες που έχουν μεταφέρει στο Agrocapital κτηνοτρόφοι της Θεσσαλίας, ενόψει της συνάντησης με τη Διεπαγγελματική Οργάνωση Φέτας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ουσιαστική εκπροσώπηση της πρωτογενούς παραγωγής, ο ρόλος των κτηνοτροφικών συλλόγων και η δυνατότητα των ίδιων των παραγωγών να έχουν πραγματικό λόγο στις αποφάσεις που επηρεάζουν το εισόδημα και το μέλλον των εκμεταλλεύσεών τους.
Οι ανησυχίες αυτές δεν συνιστούν καταγγελία, αλλά ερωτήματα που ζητούν δημόσιες και συγκεκριμένες απαντήσεις.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις