Με δύο κινητήρες καύσης υδρογόνου, συνολική ισχύ 1.600 ίππων και οδηγό τον θρυλικό Άντι Γκριν, η JCB επιστρέφει στις αλυκές της Bonneville για να αποδείξει ότι η νέα εποχή των κινητήρων δεν γράφεται μόνο στα εργαστήρια, αλλά και στα όρια της μηχανικής.
Η JCB δεν επιστρέφει στη Bonneville απλώς για να γράψει ακόμη έναν αριθμό στα βιβλία των ρεκόρ. Επιστρέφει για να κάνει μια δήλωση. Είκοσι χρόνια μετά το ιστορικό Dieselmax, το όχημα που το 2006 κατέγραψε 350,092 μίλια την ώρα και έγινε το ταχύτερο πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο στον κόσμο, ο βρετανικός όμιλος ετοιμάζεται να δοκιμάσει ξανά τα όρια της μηχανικής. Αυτή τη φορά, όμως, το καύσιμο δεν είναι το ντίζελ. Είναι το υδρογόνο.
Το νέο όχημα ονομάζεται JCB Hydromax και κινείται από δύο τετρακύλινδρους κινητήρες καύσης υδρογόνου, οι οποίοι αποδίδουν συνολικά 1.600 ίππους. Η απόπειρα θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο στις αλυκές Bonneville της Γιούτα, έναν τόπο σχεδόν μυθικό για την παγκόσμια ιστορία της ταχύτητας. Εκεί όπου από το 1914 δοκιμάζονται μηχανές, άνθρωποι και φιλοδοξίες, η JCB θέλει να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο για το υδρογόνο στην εσωτερική καύση.
Για έναν κατασκευαστή που είναι γνωστός κυρίως για εκσκαφείς, τηλεσκοπικούς φορτωτές, τροχοφόρους φορτωτές, τρακτέρ και βαριά μηχανήματα εργοταξίου, η σχέση με τα ρεκόρ ταχύτητας μοιάζει εκ πρώτης όψεως παράδοξη. Στην πραγματικότητα, είναι μέρος της στρατηγικής ταυτότητας της JCB. Η εταιρεία έχει ήδη στο ενεργητικό της το ταχύτερο πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο, τον ταχύτερο εκσκαφέα και το ταχύτερο τρακτέρ. Το Hydromax έρχεται να προσθέσει σε αυτή τη διαδρομή μια τεχνολογική διάσταση που αφορά άμεσα το μέλλον των μηχανημάτων, της γεωργίας, των κατασκευών και των μεταφορών.
Το τεχνικό εγχείρημα είναι εξαιρετικά απαιτητικό. Σύμφωνα με τον αρχιμηχανικό του έργου, Lee Harper, το Hydromax βασίζεται στην εμπειρία του Dieselmax, αλλά έχει εξελιχθεί σημαντικά. Είναι πιο ισχυρό, περίπου 10% ελαφρύτερο και 10% πιο αεροδυναμικό. Αυτά τα τρία στοιχεία, ισχύς, βάρος και αεροδυναμική, είναι η καρδιά κάθε οχήματος που θέλει να κινηθεί σε ταχύτητες όπου ο αέρας γίνεται αντίπαλος και κάθε επιπλέον κιλό μετατρέπεται σε εμπόδιο.
Η διάταξη των κινητήρων είναι από μόνη της εντυπωσιακή. Ο ένας κινητήρας κινεί τους μπροστινούς τροχούς και ο άλλος τους πίσω, χωρίς μηχανική σύνδεση μεταξύ τους. Η μόνη πραγματική σύνδεση των δύο συστημάτων μετάδοσης είναι η ίδια η επιφάνεια της αλυκής. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται η πολυπλοκότητα και το βάρος ενός ενιαίου συστήματος μετάδοσης, αλλά αυξάνεται θεαματικά η ανάγκη για ακριβή ηλεκτρονική διαχείριση, ώστε οι δύο κινητήρες να λειτουργούν σε πλήρη συντονισμό.
Η σύγκριση με τους συμβατικούς κινητήρες υδρογόνου της JCB δείχνει το μέγεθος της τεχνικής υπέρβασης. Οι εκδόσεις παραγωγής αποδίδουν περίπου 80 ίππους, ενώ στο Hydromax κάθε κινητήρας έχει εξελιχθεί ώστε να φτάνει τους 800 ίππους. Με άλλα λόγια, η JCB παίρνει μια τεχνολογία που προορίζεται για σκληρή καθημερινή εργασία σε μηχανήματα και την ωθεί σε συνθήκες ακραίας απόδοσης.
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα είναι η ψύξη. Στο Bonneville, το υψόμετρο φτάνει τα 1.300 μέτρα, ο αέρας είναι περίπου 12% λιγότερο πυκνός σε σχέση με το επίπεδο της θάλασσας και οι θερμοκρασίες περιβάλλοντος μπορούν να είναι υψηλές. Το Hydromax πρέπει να αποβάλει τεράστιες ποσότητες θερμότητας χωρίς να δημιουργεί πρόσθετη αεροδυναμική αντίσταση. Για τον λόγο αυτό, το αυτοκίνητο χρησιμοποιεί σύστημα ψύξης με πάγο, αξιοποιώντας τη μετατροπή του πάγου σε νερό για να διαχειριστεί τη θερμότητα των κινητήρων κατά τη διάρκεια της διαδρομής.
Ο άνθρωπος που θα καθίσει στο κόκπιτ είναι ο Άντι Γκριν, ο ταχύτερος άνθρωπος στη γη. Ο απόστρατος αξιωματικός της RAF κατέχει από το 1997 το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας εδάφους με το Thrust SSC, στα 763,035 μίλια την ώρα, ενώ ήταν και ο οδηγός του Dieselmax το 2006. Η παρουσία του δεν είναι συμβολική. Είναι εγγύηση εμπειρίας σε ένα πεδίο όπου το ανθρώπινο στοιχείο παραμένει κρίσιμο, ακόμη και όταν η τεχνολογία βρίσκεται στο απόγειό της.
Η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου, η FIA, έχει δημιουργήσει νέα κατηγορία για οχήματα ταχύτητας εδάφους που λειτουργούν με υδρογόνο, με την JCB να γίνεται ο πρώτος συμμετέχων. Αυτό από μόνο του δίνει στο εγχείρημα χαρακτήρα πρωτοπορίας. Δεν πρόκειται απλώς για ένα πείραμα προβολής, αλλά για μια προσπάθεια να αποδειχθεί ότι η καύση υδρογόνου μπορεί να αποτελέσει σοβαρή τεχνολογική διαδρομή για εφαρμογές όπου η ηλεκτροκίνηση δεν είναι πάντα η πιο εύκολη ή πρακτική λύση.
Για τη γεωργία και τα βαριά μηχανήματα, το μήνυμα είναι σαφές. Το μέλλον της απανθρακοποίησης δεν θα είναι μονοδιάστατο. Σε μηχανήματα που δουλεύουν πολλές ώρες, σε απομακρυσμένα σημεία, με βαριά φορτία και υψηλές απαιτήσεις ισχύος, το υδρογόνο μπορεί να διεκδικήσει ρόλο. Η JCB θέλει να δείξει ότι ο κινητήρας εσωτερικής καύσης δεν τελειώνει απαραίτητα με το ντίζελ, αλλά μπορεί να περάσει σε μια νέα φάση, με διαφορετικό καύσιμο και χαμηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
Ο πρόεδρος της JCB, λόρδος Άντονι Μπάμφορντ, το έθεσε με τον πιο καθαρό τρόπο. Το Hydromax δεν αφορά μόνο την ταχύτητα. Αφορά την επίδειξη της βρετανικής μηχανικής ικανότητας και της ανθεκτικότητας των νέων κινητήρων υδρογόνου της εταιρείας. Όπως το Dieselmax χρησιμοποίησε την υπερβολή της ταχύτητας για να αποδείξει τι μπορούσε να κάνει ένας πετρελαιοκινητήρας, έτσι και το Hydromax χρησιμοποιεί την ίδια σκηνή για να δείξει τι μπορεί να σημαίνει το υδρογόνο.
Η JCB δηλώνει ότι σκοπεύει να ξεπεράσει τα 350 μίλια την ώρα. Αν το πετύχει, δεν θα έχει απλώς καταρρίψει ένα ρεκόρ. Θα έχει στείλει ένα μήνυμα στην αγορά των μηχανημάτων, ότι η μετάβαση σε καθαρότερες τεχνολογίες δεν χρειάζεται να σημαίνει απώλεια δύναμης, αντοχής ή μηχανικού χαρακτήρα. Και αυτό, για έναν κλάδο που ζει από την αξιοπιστία και την ισχύ, είναι ίσως πιο σημαντικό από τον ίδιο τον αριθμό στο χρονόμετρο.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις