Του Θωμά Ακριτίδη
Η συζήτηση για την οικονομική επιβίωση της ελληνικής περιφέρειας πέρα από τους λίγους μήνες τουριστικής ή παραδοσιακής αγροτικής σεζόν παραμένει πάντα ανοιχτή.
Στα νησιά μας, μόλις σβήσουν τα φώτα του καλοκαιριού, οι προβολείς πέφτουν και οι τόποι αυτοί εγκαταλείπονται στην ερημιά του χειμώνα.
Την ίδια ώρα, στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι αγρότες έρχονται αντιμέτωποι με έναν εφιάλτη: την παρατεταμένη ανομβρία. Από τη Λάρισα και κάτω, αλλά πλέον ακόμη και σε περιοχές της Μακεδονίας ή της Ηπείρου, οι καλλιεργητές βλέπουν τα χωράφια τους να διψάνε, περιμένοντας μάταια μια βροχή για να αναπτυχθεί ό,τι σπάρθηκε με κόπο και έξοδα.
Υπάρχει όμως μια λύση, απλή, οικονομική και απόλυτα συμβατή με τα νέα κλιματικά δεδομένα, που δεν αφορά μόνο τα νησιά, αλλά σχεδόν το 50% ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας: η συστηματική καλλιέργεια του φραγκόσυκου και της χαρουπιάς.
Το πλεονέκτημα των «θωρακισμένων» καλλιεργειών
Τόσο η χαρουπιά όσο και το φραγκόσυκο είναι φυτά «πολεμιστές». Οι απαιτήσεις τους σε εδάφη και νερό είναι σχεδόν μηδενικές, γεγονός που τα καθιστά ιδανικά για τις ολοένα και πιο άνυδρες περιοχές της χώρας μας. Δεν απαιτούν μεγάλα καλλιεργητικά έξοδα, δεν χρειάζονται γεωργικά φάρμακα (λόγω παντελούς έλλειψης φυσικών εχθρών) και δεν κινδυνεύουν από ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως η χαλαζόπτωση ή οι ξαφνικές πλημμύρες. Τα άγονα νησιά μας, αλλά και οι διψασμένες εκτάσεις της στεριανής Ελλάδας, μπορούν να μετατραπούν σε πράσινες, παραγωγικές ζώνες χωρίς το άγχος της λειψυδρίας.
Από το χωράφι στη μεταποίηση και τις διεθνείς αγορές
Η πραγματική οικονομική απογείωση, ωστόσο, βρίσκεται στη μεταποίηση, η οποία μπορεί να κρατήσει ζωντανή την οικονομία όλο τον χρόνο. Το παράδειγμα της επιχείρησης του κ. Αντώνη Βεκρή στην Αμοργό αποτελεί τον φωτεινό φάρο: από τα φραγκόσυκα παράγεται σήμερα μια τεράστια γκάμα προϊόντων (ποτά, γλυκά, μαρμελάδες, παστέλια, μεκίλα), τα οποία εξάγονται με τεράστια επιτυχία.
Παράλληλα, ο καρπός και τα φύλλα του φραγκόσυκου αποτελούν πρώτες ύλες για πολύτιμα καλλυντικά και φαρμακευτικά σκευάσματα.
Το ίδιο ισχύει και για το άλλοτε «παρεξηγημένο» χαρούπι (το «μαύρο χρυσάφι» της Μεσογείου). Το χαρουπάλευρο και το χαρουπόμελο φιγουράρουν πλέον ως superfoods στις μεγαλύτερες αλυσίδες βιολογικών προϊόντων του εξωτερικού (στη Γερμανία, τη Σκανδιναβία κ.α.), προσφέροντας τεράστια περιθώρια κέρδους και εισροή συναλλάγματος.
Κυκλική οικονομία και ανάσταση της κτηνοτροφίας
Η πρόταση αυτή κλείνει έναν ιδανικό κύκλο βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς τα υπολείμματα των φυτών (φραγκόφυλλα και χαρούπια) αποτελούν εξαιρετικές και εξαιρετικά φθηνές ζωοτροφές. Με το κόστος των εισαγόμενων ζωοτροφών να έχει εξανεμίσει τα κέρδη των κτηνοτρόφων, η εγχώρια παραγωγή τροφής από φραγκόσυκα και χαρούπια μπορεί να δώσει σπουδαία ώθηση στην οικόσιτη κτηνοτροφία.
Αυτό σημαίνει νέα παραγωγή ποιοτικών γαλακτοκομικών προϊόντων, κρέατος και αλλαντικών με ισχυρή ελληνική ταυτότητα.
Μια εθνική ευκαιρία που βρίσκεται στα πόδια μας
Η συστηματική επένδυση σε αυτούς τους δύο θησαυρούς της ελληνικής γης δεν απαιτεί μυθικά κονδύλια, αλλά οργάνωση, κίνητρα και στήριξη των τοπικών παραγωγών μέσα από συνεργατικά σχήματα. Είναι ένας δοκιμασμένος τρόπος να καταπολεμηθεί η ανεργία, να κρατηθούν οι νέοι άνθρωποι στον τόπο τους 12 μήνες τον χρόνο και να θωρακίσουμε την αγροτική μας παραγωγή απέναντι στην κλιματική απειλή.
Είτε μιλάμε για έναν βράχο στις Κυκλάδες, είτε για ένα άνυδρο χωράφι στη Θεσσαλία και τη Στερεά Ελλάδα, η λύση για το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου βρίσκεται, κυριολεκτικά, στα πόδια μας.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις