Η Ευρώπη ανακαλύπτει ξανά, με καθυστέρηση αλλά και με μεγαλύτερη καθαρότητα, ότι η ασφάλεια των τροφίμων δεν αρχίζει στο ράφι. Αρχίζει στην ενέργεια, στα λιπάσματα, στις θαλάσσιες οδούς, στις πρώτες ύλες και στην αντοχή της αγροδιατροφικής βιομηχανίας. Αυτό είναι το βασικό μήνυμα που στέλνει ο Dirk Jacobs, γενικός διευθυντής της FoodDrinkEurope, με αφορμή το νέο EU Fertiliser Action Plan της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η προειδοποίησή του είναι μια παγκόσμια κρίση τροφίμων δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά οι κίνδυνοι είναι πραγματικοί
Το βασικό που επισημαίνει ο Jacobs είναι ότι τα τρόφιμα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται πια ως αυτονόητο αγαθό. Για να υπάρχει σταθερή παραγωγή, χρειάζονται λιπάσματα, ενέργεια, αγροτικές πρώτες ύλες και ανοιχτές εμπορικές διαδρομές. Αν ένα από αυτά τα κομμάτια πιεστεί, η πίεση περνά σε όλη την αλυσίδα. Πρώτα στο κόστος του παραγωγού, μετά στη βιομηχανία τροφίμων και στο τέλος στην τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής.
Dirk Jacobs
Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη χρειάζεται συνεκτικές πολιτικές που θα ενθαρρύνουν τις επενδύσεις, την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα σε ολόκληρη την αγροδιατροφική αλυσίδα. Η στρατηγική αυτονομία στα τρόφιμα θα είναι εφικτή μόνο με έναν ισχυρό, καινοτόμο και ανθεκτικό κλάδο μεταποίησης τροφίμων και ποτών στον πυρήνα της.
Όλα αυτά απαιτούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση να δώσει προτεραιότητα στα τρόφιμα και να τα αντιμετωπίσει ως στρατηγικό τομέα, όχι μόνο σε πολιτικές ομιλίες ή κείμενα πολιτικής, αλλά μέσα από ουσιαστική στήριξη και επενδύσεις. Από την Κοινή Αγροτική Πολιτική και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανταγωνιστικότητας έως το Horizon Europe και τις μελλοντικές βιομηχανικές στρατηγικές, η επισιτιστική ασφάλεια και η ανθεκτικότητα των τροφίμων πρέπει να γίνουν κεντρική ευρωπαϊκή προτεραιότητα.
Το γεωπολιτικό περιβάλλον μπορεί να αλλάζει γρήγορα. Μία αρχή όμως πρέπει να παραμείνει σταθερή. Η επισιτιστική ασφάλεια είναι θεμέλιο της οικονομικής σταθερότητας, της κοινωνικής συνοχής και της ανθεκτικότητας της Ευρώπης.
Το νέο σχέδιο της Κομισιόν για τα λιπάσματα στέλνει, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα σημαντικό μήνυμα. Η Ευρώπη αναγνωρίζει πλέον ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι και στρατηγική ασφάλεια. Το αν το σχέδιο θα δώσει άμεση ανακούφιση στους παραγωγούς και στις επιχειρήσεις μένει να φανεί. Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι ότι ανοίγει ξανά η συζήτηση για τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα της ευρωπαϊκής γεωργίας.
Όταν το λίπασμα ακριβαίνει, ο παραγωγός καλείται να αποφασίσει αν θα λιπάνει όσο πρέπει, αν θα μειώσει δαπάνες, αν θα ρισκάρει χαμηλότερη απόδοση ή αν θα μπει στη νέα καλλιεργητική περίοδο με μεγαλύτερο οικονομικό βάρος. Σιτηρά, καλαμπόκι, βαμβάκι, κηπευτικά και δενδρώδεις καλλιέργειες επηρεάζονται άμεσα από αυτή την εξίσωση.
Το Agrocapital έχει επισημάνει εδώ και καιρό ότι το κόστος των εισροών δεν είναι μια λεπτομέρεια στον προϋπολογισμό του παραγωγού αλλα είναι ο μηχανισμός που καθορίζει αν η καλλιέργεια θα μείνει βιώσιμη ή αν το εισόδημα θα συρρικνωθεί, ακόμη και όταν οι τιμές στην αγορά δείχνουν καλύτερες. Η δήλωση του επιβεβαιώνει αυτή την εικόνα η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά για ανθεκτικότητα, αν ο αγρότης δεν έχει πρόσβαση σε προσιτά και διαθέσιμα εφόδια.
Ο γενικός διευθυντής της FoodDrinkEurope βάζει στο κάδρο και τη μεταποίηση καθως η ευρωπαϊκή βιομηχανία τροφίμων και ποτών χρειάζεται σταθερή πρόσβαση σε πρώτες ύλες, ανταγωνιστικό ενεργειακό κόστος και καθαρές εμπορικές συνθήκες. Χωρίς αυτά, η παραγωγή τροφίμων γίνεται πιο ακριβή, πιο ευάλωτη και λιγότερο ανταγωνιστική.
Στην παρέμβασή του υπάρχει και ένα δεύτερο μήνυμα η βιώσιμη και αναγεννητική γεωργία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως περιβαλλοντική επιλογή, αλλά ως εργαλείο μείωσης της εξάρτησης από τα συνθετικά λιπάσματα. Καλύτερα εδάφη, πιο σωστή θρέψη και νέες τεχνολογίες μπορούν να μειώσουν το ρίσκο για τον παραγωγό σε βάθος χρόνου.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις