Η Ομοσπονδία Ζωοφιλικών Σωματείων Ελλάδας εκφράζει την έντονη ανησυχία της για τη συνεχιζόμενη αποτυχία της κρατικής πολιτικής στον τομέα της προστασίας των ζώων συντροφιάς, παρά τις αλλεπάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών.
Ο Ν. 4830/2021, που παρουσιάστηκε ως μια συνολική μεταρρύθμιση, έχει μετατραπεί στην πράξη σε ένα ασταθές και διαρκώς μεταβαλλόμενο θεσμικό πλαίσιο, με συνεχείς τροποποιήσεις που δεν αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα. Αντίθετα, δημιουργούν σύγχυση, μετακυλίουν ευθύνες και υπονομεύουν την εφαρμογή του νόμου στην πράξη.
Η πρόσφατη κατάθεση νέου νομοσχεδίου στη Βουλή «Ρυθμίσεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα, τις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και λοιπές διατάξεις», το οποίο περιλαμβάνει εκ νέου διατάξεις για το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και ζητήματα που άπτονται της εφαρμογής του Ν. 4830/2021, επιβεβαιώνει τον αποσπασματικό χαρακτήρα της νομοθέτησης. Τροποποιήσεις εντάσσονται σε ετερόκλητα νομοσχέδια, χωρίς προηγούμενη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων ρυθμίσεων και χωρίς δημόσια λογοδοσία για τα έως σήμερα αποτελέσματα.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει:
- εκατοντάδες χιλιάδες αδέσποτα ζώα αβοήθητα στους δρόμους,
- Δήμους που δηλώνουν αδυναμία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και τυγχάνουν ασυλίας,
- ανεπαρκείς και αποσπασματικούς ελέγχους ως προς την εφαρμογή της Εθνικής και Κοινοτικής νομοθεσίας για την προστασία των ζώων,
- και ένα διαρκές φαινόμενο κακοποίησης, παράνομης διακίνησης και εμπορίας ζώων.
Όταν, παρά την πληθώρα νομοθετικών παρεμβάσεων, η εικόνα παραμένει αμετάβλητη, τότε δεν μιλάμε για έλλειμμα ρυθμίσεων, αλλά για έλλειμμα πολιτικής ευθύνης και εφαρμογής.
Ιδιαίτερα προβληματική υπήρξε η αντιεπιστημονική επιλογή μεταφοράς της αρμοδιότητας για τα ζώα συντροφιάς σε Υπουργείο που στερείται της αναγκαίας εξειδίκευσης, της θεσμικής μνήμης και της διοικητικής εμπειρίας στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Η αποκοπή της πολιτικής για τα ζώα από την κτηνιατρική επιστήμη, τη δημόσια υγεία και τη βιοασφάλεια συνιστά σοβαρή θεσμική οπισθοδρόμηση και αρνητική ευρωπαϊκή πρωτοτυπία.
Την ίδια στιγμή, η Κυβέρνηση επέλεξε τη σπατάλη δημόσιου χρήματος, διαθέτοντας 3,1 εκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία από το μηδέν ενός νέου Μητρώου Ζώων, το οποίο εντάχθηκε στο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», αντί της αναβάθμισης ενός ήδη επαρκούς και λειτουργικού μητρώου που εξυπηρετούσε την ιχνηλασιμότητα των ζώων. Οι νέες τροποποιήσεις που αφορούν τη λειτουργία του Μητρώου δεν απαντούν στο βασικό ερώτημα της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας της δαπάνης.
Παράλληλα, σοβαρά ερωτήματα εγείρονται για τη στελέχωση της Ειδικής Γραμματείας για την προστασία των ζώων και των αρμόδιων υπηρεσιών, χωρίς σαφή, διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια επιστημονικής και διοικητικής επάρκειας. Σε έναν τομέα που απαιτεί εξειδικευμένη γνώση, η απουσία κτηνιατρικού και επιστημονικού προσωπικού συνιστά θεσμική απαξίωση της κτηνιατρικής επιστήμης.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι και η κατ’ επανάληψη παραβίαση των κανόνων ευζωίας και των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας. Η Πολιτεία, στον απόηχο ελέγχων από Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, Αστυνομικές Αρχές και Εισαγγελικές Αρχές σε παράνομα καταφύγια, επιλέγει μέσω συνεχών τροποποιήσεων να παρέχει παρατάσεις λειτουργίας σε παράνομες δομές ή να τις «βαφτίζει» ως ιδιωτικές κατοικίες, ώστε να λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και διαφάνεια, παραβιάζοντας στην πράξη τους κανόνες ευζωίας.
Η επιλογή της Πολιτείας να επενδύει διαρκώς σε νέες διοικητικές δομές και αποσπασματικές νομοθετικές διορθώσεις, αντί να αντιμετωπίζει τις βαθύτερες αιτίες της αποτυχίας, συνιστά συνειδητή πολιτική στάση και όχι τεχνική αδυναμία.
Η ΟΖΩΣΩΕΛ δεν ζητά περισσότερη γραφειοκρατία ούτε νέες τροποποιήσεις χωρίς αποτίμηση. Ζητά σταθερό και εφαρμόσιμο θεσμικό πλαίσιο σύμφωνα με τις οδηγίες του παγκόσμιου οργανισμού για την υγεία των ζώων , ουσιαστικούς και ανεξάρτητους ελέγχους, επαρκή στελέχωση με επιστημονική επάρκεια, πραγματική στήριξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με διαφάνεια και λογοδοσία και θεσμικό σεβασμό στην κοινωνία των πολιτών.
Η προστασία των ζώων δεν μπορεί να αποτελεί διοικητικό πείραμα ούτε προϊόν διαρκούς νομοθετικής επιδιόρθωσης. Είναι ζήτημα δημόσιας πολιτικής, επιστημονικής τεκμηρίωσης, σεβασμού του ευρωπαϊκού δικαίου και πολιτικής ευθύνης.
Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις